Γυναικολογία: Εξελίχθηκε το Τεστ ΠΑΠ, ανακαλύφθηκαν οι τύποι του HPV

Γυναικολογία: Εξελίχθηκε το Τεστ ΠΑΠ, ανακαλύφθηκαν οι τύποι του HPV

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, οργανώθηκε Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: «Η Σύγχρονη Παθολογία Τραχήλου Στην Υπηρεσία Της Γυναίκας του 21ου Αιώνα» με τη συμμετοχή διακεκριμένων Ελλήνων ειδικών επιστημόνων.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας. Και αυτό γιατί στις περισσότερες χώρες του κόσμου δεν υπάρχουν οργανωμένα προγράμματα πρόληψης.

Είναι γνωστό ότι το συμβατικό Παπ Τεστ, που εφαρμόζεται διεθνώς ήδη εδώ και πολλές δεκαετίες αποτελεί τη μέχρι σήμερα αποτελεσματικότερη ασπίδα σωτηρίας των γυναικών από τη μάστιγα του καρκίνου τραχήλου μήτρας, όταν εφαρμόζεται σε ένα οργανωμένο πρόγραμμα πληθυσμικού ελέγχου.

Εξήντα (60) χρόνια μετά την εισαγωγή του Παπ Τεστ από έναν από τους σημαντικότερους επιστήμονες-ιατρούς του 20ου αιώνα, Γεώργιο Παπανικολάου, ήρθε η αναμενόμενη σύγχρονη μετεξέλιξη του, η Κυτταρολογία Υγρής Φάσης (LBC). Όπως τόνισε ο κύριος Π. Καρακίτσος, η Κυτταρολογία Υγρής Φάσης συμβάλλει ακόμα περισσότερο στον έλεγχο αυτής της νόσου, κυρίως σε χώρες, που εφαρμόζουν οργανωμένα προγράμματα πληθυσμικού ελέγχου, αυξάνοντας δραστικά την ευαισθησία και την ειδικότητα της μεθόδου, περιορίζοντας έτσι τα ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα σε ποσοστό κάτω του 10%.

Τα τελευταία χρόνια ο νομπελίστας Hzur Hausen τεκμηρίωσε τον ρόλο ορισμένων τύπων του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), δηλαδή των ογκογόνων τύπων, στη γένεση του καρκίνου τραχήλου μήτρας ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην πρόληψή του.

Η ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας επέτρεψε την ανάπτυξη ποικίλων τεχνικών ανίχνευσης του γενετικού υλικού του HPV, με καινοτόμες τεχνικές Μοριακής Βιολογίας, οι οποίες χρησιμοποιούνται τόσο στη διάγνωση όσο και την παρακολούθηση των γυναικών. Κάθε μία από αυτές τις μεθόδους εμφανίζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ουσιαστικά, μέχρι σήμερα καμία μέθοδος δεν έχει τύχει της καθολικής αποδοχής από τους εξειδικευμένους επιστήμονες σε θέματα παθολογίας τραχήλου επειδή δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσουν τις γυναίκες εκείνες που διατρέχουν πραγματικό κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου τραχήλου μήτρας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η λήψη της θεραπευτικής απόφασης με βάση αυτά τα τεστ να ενέχει τον κίνδυνο για άσκοπες χειρουργικές επεμβάσεις, όπως τόνισε ο κύριος Ε. Μπιλιράκης.

Όπως ανέφερε ο καθηγητής Π. Καρακίτσος μελέτες σε χώρες με μακροχρόνια και αξιόπιστα προγράμματα πληθυσμικού ελέγχου επιβεβαίωσαν ότι Τεστ που ανιχνεύουν το DNA των ογκογόνων τύπων του HPV υποδηλώνουν απλά την παρουσία του ιού και όχι υποχρεωτικά την ενεργοποίησή του, απαραίτητο στάδιο για την ανάπτυξη καρκίνου τραχήλου μήτρας. Επιπλέον, τα τεστ αυτά δεν ανιχνεύουν την πιο σοβαρή μορφή HPV λοίμωξης που οδηγεί σε καρκίνο με αποτέλεσμα σε ένα ποσοστό 5%-30% περιπτώσεων αρχικού σταδίου καρκίνου τραχήλου μήτρας να είναι αρνητικά.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα Έλληνες ειδικοί επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια Αθηνών, Ιωαννίνων και Θεσσαλονίκης ίδρυσαν την Ελληνική Ακαδημαϊκή Ομάδα Μελετών Παθολογίας Τραχήλου (HeCPA Group) και σε συνεργασία με διεθνή κέντρα του εξωτερικού συμμετείχαν σε μελέτες διερεύνησης της κλινικής σημασίας καινοτόμων τεστ.

Τα αποτελέσματα των ερευνών της ομάδας συμφωνούν με εκείνα των πλέον σύγχρονων διεθνών μελετών σύμφωνα με τις οποίες η ανίχνευση της έκφρασης του mRNA των ιών υψηλού κινδύνου αποτελεί:

α) την πλέον αξιόπιστη προσέγγιση για την ανίχνευση των γυναικών που βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου τραχήλου μήτρας
β) την πλέον ασφαλή και οικονομικά συμφέρουσα πολιτική για την πρόληψη καρκίνου τραχήλου μήτρας, όταν συνδυάζεται με το Τεστ Κυτταρολογίας Υγρής Φάσης (co-testing).

Όπως τόνισε ο καθηγητής Ι. Παναγιωτίδης οι νεότερες επικουρικές τεχνικές και μέθοδοι αποτελούν σήμερα αναπόσπαστο τμήμα της σύγχρονης ορθής παθολογοανατομικής διάγνωσης αλλοιώσεων τραχήλου μήτρας (τόσο σε βιοπτικό υλικό, όσο και σε εγχειρητικά παρασκευάσματα), η οποία καθοδηγεί το γυναικολόγο ως προς τους περαιτέρω θεραπευτικούς χειρισμούς, βάσει των διεθνώς ισχυόντων σχετικών αλγορίθμων. Στην εισήγηση του ανέλυσε τη σημασία της ανίχνευσης του mRNA των υψηλού κινδύνου τύπων HPV τόσο στη διάγνωση, όσο και στον καθορισμό προγνωστικών παραμέτρων σε ιστικά δείγματα.

Σήμερα λοιπόν διαθέτουμε τεστ που μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε την κάθε γυναίκα εξατομικευμένα, όπως τόνισε ο καθηγητής Ε. Παρασκευαίδης. Η εξατομικευμένη διαχείριση θεωρείται σήμερα απαραίτητη διότι είναι γνωστό μετά βεβαιότητας ότι ένα μικρό μονό ποσοστό των προκαρκινικών αλλοιώσεων, ακόμα και των πιο σοβαρών, εξελίσσεται σε διηθητικό καρκίνο. Επιπλέον είναι σήμερα παγκοσμίως αποδεκτό (και από πρωτοποριακή ερευνά του HeCPA Group κατά την τελευταία δεκαετια), ότι οι σύγχρονες συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας των προκαρκινικών βλαβών, κυρίως οι αφαιρετικές, μπορεί να προκαλέσουν στο μέλλον σε στατιστικά αυξημένα ποσοστά, μακροπρόθεσμες μαιευτικές επιπτώσεις όπως προωρότητα, αποβολές δευτέρου τριμήνου ακόμα και προγεννητική θνησιμότητα. Είναι λοιπόν προφανές εκ των ανωτέρω ότι όπου είναι προβλέψιμη η μη επιδείνωση (άρα υποστροφή) μιας αλλοίωσης ,θα πρέπει τότε να αποφεύγεται η επέμβαση εφόσον η αλλοίωση θα υποστρέψει από μόνη της. Άρα είναι επιτακτική η ανάγκη αναγνώρισης σε ποιες γυναίκες μια υπάρχουσα αλλοίωση θα επιδεινωθεί έτσι ώστε μόνο σε αυτές να εφαρμόζεται η θεραπευτική παρέμβαση. Έτσι θα αποφεύγεται ένας μεγάλος αριθμός άσκοπων επεμβάσεων και των ανεπιθύμητων επιπτώσεων που αυτές μπορεί να προκαλέσουν όπως εξηγήθηκε προηγουμένως.

Η ελληνική ακαδημαϊκή ομάδα μελετών στο χώρο της παθολογίας τραχήλου κατάφερε την τελευταία δεκαετια να αναπτύξει έναν αλγόριθμο εξατομίκευσης κίνδυνου, ο οποίος προβλέπει και διακρίνει με εξαιρετική αξιοπιστία τις περιπτώσεις εκείνες που θα επιδεινωθούν και συνεπώς χρήζουν θεραπείας, από εκείνες που θα υφεθουν και συνεπώς δεν χρήζουν επέμβασης αλλά απλής παρακολούθησης έως ότου υπάρξει πλήρης ύφεση και αυτόματη ίαση. Ο αλγόριθμος αυτός που εφαρμόστηκε σε περίπου 20,000 γυναίκες, αξιοποιεί τα ίχνη που αφήνει η HPV λοίμωξη –απαραίτητη προϋπόθεση για τη τραχηλική καρκινογένεση- σε συνδυασμό με την κυτταρολογία και την κολποσκόπηση.

Έτσι δημιουργήθηκαν 3 κύριες κατηγορίες κινδύνου –παρόμοιες ενός φωτεινού σηματοδότη- της κόκκινης ομάδας, που έχει αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης και συνεπώς πρέπει να θεραπευτεί, της πράσινης ομάδας που δεν έχει κίνδυνο και μπορεί να επιστρέψει στον έλεγχο ρουτίνας και στη πορτοκαλή ομάδα που έχει ένα μικρό σχετικά κίνδυνο και πρέπει να παρακολουθείται με μια ενδιάμεση συχνότητα. Τα τελευταία χρονιά έχει προστεθεί στη φαρέτρα των HPV βιοδεικτων και ένα πακέτο χαρακτηριστικών του τρόπου ζωής-αριθμού σεξουαλικών σχέσεων, καπνίσματος, χρήσης προφυλακτικού, HPV εμβολιασμού κλπ-το λεγόμενο life-style cervical pathology risk. Από τον ερευνητικό αυτόν άξονα έχει προκύψει πληθώρα δημοσιεύσεων στα καλυτέρα ιατρικά περιοδικά καθώς και σωρεία βραβεύσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο καθηγητής Π. Καρακίτσος ανέφερε επίσης ότι τα συγκριτικά αποτελέσματα σε ένα δείγμα 1.000 γυναικών από την Ελληνική εμπειρία συνάδουν με εκείνα του δείγματος 100.000 γυναικών από την παγκόσμια βιβλιογραφία.

Ο κύριος Ε. Μπιλιράκης επισήμανε ότι η εφαρμογή του mRNA Test σε συνδυασμό με την Κυτταρολογία Υγρής Φάσης είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο στα χέρια των γυναικολόγων διότι α) επιτρέπει την ταυτοποίηση των γυναικών που βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου τραχήλου μήτρας και β) μειώνει την ψυχολογική επιβάρυνση των γυναικών, στις οποίες ανακοινώνεται ένα παθολογικό εύρημα είτε στο Παπ Τεστ, είτε στον έλεγχο με HPV DNA Test και που στην κολποσκόπηση ή και βιοψία δεν ανιχνεύεται σοβαρού βαθμού βλάβη.
Επίσης ο Καθηγητής Ε.Παρασκευαίδης τόνισε ότι η εφαρμογή της συγκεκριμένης εξέτασης είναι ζωτικής σημασίας, ιδιαίτερα για την ορθολογιστική αντιμετώπιση νέων γυναικών με προκαρκινικές αλλοιώσεις επειδή επιτρέπει την αποφυγή άσκοπων χειρουργικών επεμβάσεων, που μπορεί να οδηγήσουν σε μαιευτικές επιπλοκές, όπως η προωρότητα.

Σήμερα και η Ελληνίδα είναι δυνατόν να επωφεληθεί από την εφαρμογή εξειδικευμένων εξετάσεων για την εξατομικευμένη διαχείριση του προβλήματος, με όλα τα σύγχρονα διαγνωστικά εργαλεία, που προαναφέρθηκαν, το mRNA test και την Κυτταρολογία Υγρής Φάσης, τα οποία είναι στην υπηρεσία της.

 

(iatropedia)

Advertisements

Υπό ανάπτυξη τεστ που θα «μυρίζει» στα ούρα τον καρκίνο του προστάτη και μπορεί να μειώσει τις περιττές βιοψίες

Υπό ανάπτυξη τεστ που θα «μυρίζει» στα ούρα τον καρκίνο του προστάτη και μπορεί να μειώσει τις περιττές βιοψίες

του Παύλου Δρακόπουλου

Επιστήμονες στις ΗΠΑ αναπτύσσουν ένα νέο χημικό τεστ που μπορεί να «μυρίσει» τον καρκίνο του προστάτη στα ούρα. Το τεστ μπορεί μελλοντικά να μειώσει τις επεμβατικές βιοψίες που γίνονται χωρίς λόγο σε αρκετούς άνδρες.

Η βιοψία διενεργείται με μια βελόνα που εισχωρεί μέσω του πέους στον προστατικό αδένα προκειμένου να ληφθεί ιστός προς εξέταση. Χιλιάδες άνδρες αναγκάζονται να υποβληθούν σε αυτή την καθόλου ευχάριστη διαδικασία, όταν στις εξετάσεις αίματος έχουν υψηλό PSA (μια πρωτεΐνη που λέγεται ειδικό προαταστικό αντιγόνο), αλλά τελικά μαθαίνουν ότι δεν έχουν καρκίνο. Εκτιμάται ότι περίπου το 60% των βιοψιών του προστάτη είναι περιττές, γι’ αυτό οι επιστήμονες αναζητούν τρόπο να περιορίσουν τις βιοψίες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μανγκιλάλ Αγκαργουάλ του Πανεπιστημίου Ιντιάνα-Πέρντιου Ιντιανάπολις, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας στο Σαν Φρανσίσκο, ανακοίνωσαν ότι, μελετώντας δείγματα ούρων από 100 ασθενείς, εντόπισαν εκείνα τα χημικά μόρια (οργανικές πτητικές ουσίες) που ευθύνονται για τη διακριτή οσμή του καρκίνου του προστάτη στα ούρα των ασθενών. Οι ουσίες αυτές ανιχνεύονται περίπου στο 90% των ασθενών, αλλά καθόλου σε όσους δεν έχουν καρκίνο του προστάτη.

Το 2014, οι ίδιοι ερευνητές είχαν δείξει στο περιοδικό ουρολογίας «Journal of Urology» ότι ένας εκπαιδευμένος σκύλος μπορεί να ανιχνεύσει με τη μύτη του τον καρκίνο του προστάτη με ακρίβεια άνω του 97%. Όπως είπαν, «αν οι σκύλοι μπορούν να μυρίσουν τον καρκίνο του προστάτη, τότε κι εμείς μπορούμε να το κάνουμε».

Οι επιστήμονες σχεδιάζουν μεγάλες κλινικές δοκιμές της νέας μεθόδου, ελπίζοντας ότι σε λίγα χρόνια ένα αξιόπιστο τεστ θα είναι έτοιμο για ευρεία χρήση από τους γιατρούς αλλά και τους ίδιους τους ασθενείς. Έως τότε, δείγματα ούρων θα πρέπει να στέλνονται σε εργαστήριο για ανάλυση. Ο πρωταρχικός στόχος των ερευνητών είναι να αναπτύξουν έναν αισθητήρα που θα «μυρίζει» τα ούρα του ασθενούς στο ιατρείο του ουρολόγου.

Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία από τις συχνότερες μορφές καρκίνου στους άνδρες. Όσο πιο έγκαιρα γίνεται η διάγνωσή του, τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωση για τον ασθενή.

Αυξημένος ο κίνδυνος άνοιας για τους ηλικιωμένους με κακή όσφρηση

Οι ηλικιωμένοι που δυσκολεύονται να διακρίνουν τις διάφορες οσμές, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο άνοιας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη δείχνει ότι η απώλεια της αίσθησης της όσφρησης κατά την μέση και τρίτη ηλικία αποτελεί προγνωστικό δείκτη για μελλοντική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής τον καθηγητή χειρουργικής Τζαγιάντ Πίντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας (Journal of the American Geriatrics Society), μελέτησαν σχεδόν 3.000 ανθρώπους, ηλικίας 57 έως 85 ετών, σε βάθος πενταετίας.

Από αυτούς, στα σχετικά τεστ που έγιναν για πέντε διαφορετικές μυρωδιές (μέντας, ψαριού, πορτοκαλιού, τριαντάφυλλου και δέρματος), το 49% διέκριναν και τις πέντε οσμές, ενώ το 78% τις τέσσερις. Το 14% μπορούσαν να μυρίσουν τρεις οσμές, το 5% δύο, το 2% μόνο μία και το 1% καμία.

Πέντε χρόνια μετά το οσφρητικό τεστ, σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες που δεν μπορούσαν να μυρίσουν ούτε μία οσμή, είχαν διαγνωσθεί με άνοια. Επίσης άνοια είχαν σχεδόν το 80% όσων είχαν διακρίνει μόνο μία ή δύο οσμές. Όσο μεγαλύτερη ήταν η απώλεια της όσφρησης, τόσο αυξανόταν η πιθανότητα άνοιας.

«Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι η αίσθηση της όσφρησης συνδέεται στενά με τη λειτουργία και την υγεία του εγκεφάλου. Μπορεί συνεπώς να αποτελέσει ένα σημαντικό προειδοποιητικό σημάδι, βοηθώντας στον εντοπισμό όσων κινδυνεύουν περισσότερο από άνοια. Η απώλεια της όσφρησης είναι ένα ισχυρό σήμα ότι κάτι έχει πάει λάθος και ότι σοβαρή ζημιά έχει γίνει» δήλωσε ο Πίντο.

Οι ερευνητές προσβλέπουν σε ένα γρήγορο και φθηνό τεστ όσφρησης, που θα βοηθά τους νευρολόγους να ξεχωρίζουν την ομάδα υψηλού κινδύνου για άνοια. Αλτσχάιμερ ή Πάρκινσον. Όπως είπε ο Πίντο, «πρέπει να γίνει περισσότερη έρευνα για να αναπτύξουμε ένα κλινικό τεστ, αλλά θα βοηθήσει πολύ, όταν υπάρξει. Από όλες τις αισθήσεις, η όσφρηση είναι η πιο υποτιμημένη – εωσότου χαθεί».

Το 2014, η ίδια ερευνητική ομάδα είχε παρουσιάσει μελέτη, με την οποία συσχέτιζε τη δυσκολία της όσφρησης με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου μέσα στην επόμενη πενταετία. Σύμφωνα με την έρευνά τους, η απώλεια όσφρησης αποτελεί καλύτερο προγνωστικό δείκτη πρόωρου θανάτου από ό,τι η διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας, καρκίνου ή νόσου των πνευμόνων.

Το οσφρητικό νεύρο είναι το μόνο κρανιακό νεύρο που εκτίθεται άμεσα στο περιβάλλον. Τα κύτταρα που ανιχνεύουν τις οσμές, συνδέονται άμεσα με τον οσφρητικό βολβό στη βάση του εγκεφάλου. Μεταξύ άλλων, η αδυναμία όσφρησης (ανοσμία) σχετίζεται στενά με την κατάθλιψη, καθώς οι ανοσμικοί άνθρωποι δεν ευχαριστιούνται πολύ τη ζωή τους.

Γιατί βγαίνουν οι φακίδες μέσα στα μάτια

Γιατί βγαίνουν οι φακίδες μέσα στα μάτια

Έχετε παρατηρήσει ποτέ στα μάτια μερικών ανθρώπων κάτι μικρές, σκούρες κηλίδες που εμφανίζονται στο έγχρωμο τμήμα τους, την ίριδα; Οι κηλίδες αυτές είναι φακίδες που ως φαίνεται σχετίζονται με την υπερβολική έκθεση στον ήλιο.

Επιστήμονες από την Αυστρία κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα εξετάζοντας 632 κολυμβητές όλων των ηλικιών (από 4 έως 84 ετών), που πήγαιναν τακτικά σε δημόσιες πισίνες.

Το 76% από τους συμμετέχοντες βρέθηκαν να έχουν τουλάχιστον μία «φακίδα» στην ίριδα (κατά μέσο όρο είχαν 5, αν και κάποιοι εθελοντές είχαν δεκάδες), συνήθως και στα δύο μάτια.

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, οι άνδρες και οι γυναίκες με φακίδες ήταν μεσήλικες ή ηλικιωμένοι και είχαν ιστορικό πολλών, σοβαρών ηλιακών εγκαυμάτων στη διάρκεια της ζωής τους, καθώς και εμφανείς δερματικές βλάβες (π.χ. κηλίδες στα χέρια) εξαιτίας της υπερβολικής έκθεσής τους στον ήλιο.

Ειδικότερα, τα στοιχεία της έρευνας έδειξαν ότι φακίδες στα μάτια είχαν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (μέση ηλικία τα 42 έτη, έναντι 28 ετών που ήταν η μέση ηλικία των εθελοντών χωρίς φακίδες στα μάτια), πολλά από τα οποία είχαν πάθει πάνω από 10 σοβαρά ηλιακά εγκαύματα με φουσκάλες στη διάρκεια της ζωής τους (31% όσων είχαν φακίδες στα μάτια, έναντι 19% όσων δεν είχαν).

Επιπρόσθετα, το 26% των εθελοντών με φακίδες στα μάτια είχαν δερματικές βλάβες από τον ήλιο (έναντι του 11% των εθελοντών δίχως φακίδες), ενώ το 72% των ατόμων με φακίδες στα μάτια είχαν και χαρακτηριστικές ακτινικές κηλίδες στα χέρια (ανήκουν στα λεγόμενα σημάδια του ήλιου), έναντι του 45% όσων δεν είχαν φακίδες.

«Οι φακίδες της ίριδας είναι πολύ συνηθισμένες και υπολογίζεται ότι εμφανίζονται περίπου στο 60% των ενηλίκων» αναφέρει ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School. «Αν και η ονομασία τους θυμίζει τις φακίδες του δέρματος, στην πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετικές. Οι δερματικές φακίδες είναι ομάδες μελανοκυττάρων που υπερπαράγουν τη χρωστική ουσία μελανίνη. Οι φακίδες της ίριδας, όμως, είναι μικρές αποικίες άτυπων μελανοκυττάρων τα οποία αναπτύσσονται στην επιφάνεια της ίριδας και παρουσιάζουν διαφορές ως προς την ικανότητά τους να συνθέτουν μελανίνη».

Παρότι οι φακίδες της ίριδας είναι εξαιρετικά συχνές, λίγα είναι γνωστά για την αιτιοπαθογένειά τους. Αυτό όμως που έχει παρατηρηθεί είναι ότι εμφανίζονται περισσότερο στους ανθρώπους μεγάλης ηλικίας παρά στους νεαρούς ενήλικες, καθώς και ότι δεν έχουν κακόηθες δυναμικό (δηλαδή δεν εξελίσσονται σε καρκίνο).

Ειδικά στη χώρα μας, «οι φακίδες της ίριδας είναι λιγότερο διακριτές στους περισσότερους άνδρες και γυναίκες, επειδή έχουμε πολύ μεγάλα ποσοστά ατόμων με σκούρα χρώματα ίριδας, σε αντίθεση με το κλινικό δείγμα που μελέτησαν οι συνάδελφοι στην Αυστραλία» προσθέτει ο Δρ Κανελλόπουλος. «Μολονότι, δε, οι φακίδες εμφανίζονται στο εσωτερικό των ματιών, δεν αλλάζουν την αρχιτεκτονική της ίριδας και έτσι δεν προκαλούν συμπτώματα. Συνήθως περνούν εντελώς απαρατήρητες από το άτομο που τις έχει, έως ότου τις παρατηρήσει κάποιος άλλος και τον ενημερώσει γι’ αυτές».

Η νέα έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο πλέον έγκριτο οφθαλμολογικό επιστημονικό περιοδικό Investigative Ophthalmology & Visual Science, επιβεβαίωσε ότι οι φακίδες της ίριδας εμφανίζονται λιγότερο συχνά σε όσους έχουν σκουρόχρωμα μάτια, ενώ έδειξε ότι είναι σπανιότερες και σε όσους λαμβάνουν επαρκή μέτρα ηλιοπροστασίας –όχι ειδικά για τα μάτια, αλλά γενικότερα για το σώμα τους.

«Η χρήση γυαλιών για διόρθωση διαθλαστικών ανωμαλιών της όρασης (π.χ. μυωπία), φακών επαφής ή γυαλιών ηλίου δεν συσχετίστηκε με την παρουσία φακίδων στην ίριδα, ενώ αντίθετα σχετίστηκε η λήψη γενικών μέτρων ηλιοπροστασίας» εξηγεί ο Δρ Κανελλόπουλος. «Αυτό δεν είναι και τόσο παράλογο, δεδομένου ότι κανένα μέτρο ηλιοπροστασίας από μόνο του δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο η ταυτόχρονη υιοθέτηση πολλών μέτρων μαζί (το να φοράει, για παράδειγμα, κάποιος γυαλιά ηλίου και να κυκλοφορεί κάτω από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού, δεν είναι εξίσου προστατευτικό για τα μάτια με το να φοράει τα γυαλιά ηλίου και να κάθεται στη σκιά)».

Τη σημασία του ήλιου στην ανάπτυξη των φακίδων στην ίριδα κατέδειξε και ένα άλλο εύρημα της νέας έρευνας, το οποίο αφορά τη θέση ανάπτυξής τους. Όπως διαπιστώθηκε, οι φακίδες δεν αναπτύσσονται απ’ άκρη σ’ άκρη της ίριδας, αλλά ανομοιόμορφα, με συνηθέστερη θέση εμφάνισης το κάτω και έξω τεταρτημόριό της, δηλαδή το κατώτερο τμήμα της που βρίσκεται μακριά από τη μύτη. «Αυτό ίσως οφείλεται στο ότι το βλέφαρο και η μύτη σκιάζουν καλύτερα τα ανώτερα και το κάτω έσω τεταρτημόριο της ίριδας» εκτιμά ο Δρ Κανελλόπουλος.

Σε κάθε περίπτωση, «η ίριδα είναι ένας από τους ιστούς του σώματος με τη μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής» τονίζει. «Και μολονότι δεν ξέρουμε ακόμα σε τι ποσοστό ακριβώς ευθύνεται η ηλιακή ακτινοβολία για οφθαλμοπάθειες όπως ο καταρράκτης ή η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η κοινή λογική λέει πως σε ανθρώπους με πολλές φακίδες στην ίριδα οι οποίες υποδηλώνουν υψηλή αθροιστική έκθεση στον ήλιο, οι πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων παθήσεων πιθανώς είναι αυξημένες. Επομένως, οι φακίδες της ίριδας μπορεί να αποτελούν χρήσιμη ένδειξη επικείμενου κινδύνου –κάτι που φυσικά πρέπει να εξεταστεί σε επόμενες έρευνες».

(onmed)

Έρευνα: Το νέο τεστ αίματος που εντοπίζει πολύ αποτελεσματικά τον καρκίνο

Έρευνα: Το νέο τεστ αίματος που εντοπίζει πολύ αποτελεσματικά τον καρκίνο

Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα τέο τεστ αίματος για την ταχεία διάγνωση του καρκίνου, το οποίο θα μπορούσε να μεταμορφώσει τον τρόπο που η νόσος παρακολουθείται και αντιμετωπίζεται.

Το τεστ μπορεί να ανιχνεύσει γρήγορα τις γενετικές μεταλλάξεις σε μικροσκοπικά τμήματα του DNA, τα οποία απελευθερώνονται στο αίμα από τα καρκινικά κύτταρα.

Το άκρως ευαίσθητο νέο τεστ (με την ονομασία Single color digital PCR) απαιτεί ελάχιστο αίμα του ασθενούς και είναι σε θέση να ανιχνεύσει ακόμη και τρία μόνο μόρια που φέρουν καρκινικές μεταλλάξεις. Επιπλέον μπορεί να εξατομικευθεί, ώστε να αναγνωρίζει μόνο μεταλλάξεις μοναδικές για κάθε επιμέρους καρκίνο. Οι ερευνητές του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή ογκολογίας Χανλί Τζι, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μοριακής διαγνωστικής “Journal of Molecular Diagnostics”.

Οι επιστήμονες τόνισαν ότι τα μοριακά διαγνωστικά τεστ όπως αυτό που ανέπτυξαν, θα επιτρέψουν οι ασθενείς να παρακολουθούνται εύκολα σε κάθε επίσκεψή τους στο γιατρό, πράγμα που θα διευκολύνει την ταχεία διάγνωση της τυχόν επέκτασης του καρκίνου. Το νέο τεστ είναι σχετικά φθηνό και απλό, χωρίς να απαιτεί μεγάλη εκπαίδευση για την ανάλυσή του και μπορεί να γίνει από κάθε εργαστήριο.

(iatropedia)

Ποιος καρκίνος σκοτώνει συχνότερα τους νέους

Ποιος καρκίνος σκοτώνει συχνότερα τους νέους

Οι διάφορες μορφές καρκίνου εκδηλώνονται συχνότερα και χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη θνησιμότητα στις μεγάλες ηλικίες. Ωστόσο, μια συγκεκριμένη μορφή καρκίνου φαίνεται να «προτιμά» τους νέους και μάλιστα τους στερεί χρόνια ζωής.

Σύμφωνα με νέα στοιχεία, οι θάνατοι από ορθοκολικό καρκίνο έχουν αυξηθεί στις ΗΠΑ στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 55 ετών από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 και μετά, ενώ για δεκαετίες παρουσίαζαν πτωτικές τάσεις.

Η σχετική μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης (JAMA), ενισχύει παλαιότερα ευρήματα που έδειχναν ότι τα αυξημένα περιστατικά ορθοκολικού καρκίνου στους νέους δεν είναι δυνατό να αποδοθούν αποκλειστικά και μόνο στην καλύτερη διάγνωση μέσω του συστηματικού προληπτικού ελέγχου (π.χ. κολονοσκόπηση).

Παλαιότερη έκθεση της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Ένωσης είχε υποδείξει ότι τα περιστατικά ορθοκολικού καρκίνου αυξάνονται σταθερά μεταξύ των ενηλίκων κάτω των 55 ετών. Καθώς η συνολική θνησιμότητα από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου μειώνεται και μάλιστα με γρήγορο ρυθμό, «συγκαλύπτονται» οι τάσεις στις νεότερες ομάδες του πληθυσμού.

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης, η Ένωση εξέτασε τη θνησιμότητα από ορθοκολικό καρκίνο συγκεκριμένα στις ηλικίες 20-54 ετών από το 1970 μέχρι και το 2014. Το δείγμα περιλάμβανε 242.637 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους από ορθοκολικό καρκίνο κατά το διάστημα αυτό.

Όπως υπέδειξαν τα νέα στοιχεία, η θνησιμότητα μειώθηκε από 6,3 θανάτους ανά 100.000 άτομα το 1970 σε 3,9 το 2004, όμως έκτοτε παρατηρήθηκε ετήσια αύξηση 1%, φτάνοντας τους 4,3 θανάτους ανά 100.000 άτομα το 2014.

Οι δείκτες θνησιμότητας παρέμειναν σταθεροί στους ενήλικες 20-29 ετών μεταξύ 1988-2014, όμως αυξήθηκαν κατά 1,6% ανά έτος στα άτομα ηλικίας 30-39 ετών μεταξύ 1995-2014, κατά 1,9% ανά έτος στα άτομα ηλικίας 40-49 ετών μεταξύ 2005-2014 και κατά 0,9% ανά έτος για την ηλικιακή ομάδα 50-54 ετών.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι αυτές οι τάσεις εκπλήσσουν, καθώς ο προληπτικός έλεγχος, βασικό εργαλείο πρόληψης αλλά και έγκαιρης αντιμετώπισης του καρκίνου, συνιστάται από την ηλικία των 50 ετών και έπειτα εδώ και δεκαετίες. Παράλληλα, έχει διαπιστωθεί ότι η συχνότητα προληπτικού ελέγχου έχει αυξηθεί για όλες τις ηλικιακές ομάδες άνω των 50. Έτσι, οι ερευνητές χαρακτηρίζουν τις παραπάνω τάσεις ως «αναπάντεχη κλιμάκωση» της νόσου που πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω.

(onmed)

Πώς θα καταλάβετε αν η διάρροια οφείλεται σε κάτι που φάγατε

Πώς θα καταλάβετε αν η διάρροια οφείλεται σε κάτι που φάγατε

Η διάρροια είναι ένα πολύ συχνό γαστρεντερικό σύμπτωμα που μπορεί να οφείλεται είτε στη διατροφή είτε σε κάποια λοίμωξη.

Για παράδειγμα, οι τροφές με πολλή ζάχαρηενδέχεται να προκαλέσουν διάρροια, καθώς τα φυσικά ή τεχνητά σάκχαρα προκαλούν αυξημένη ροή νερού προς το έντερο, με αποτέλεσμα τα κόπρανα να γίνονται πιο αραιά. Η καφεΐνη είναι επίσης μια συχνή αιτία της διάρροιας, αφού η διεγερτική της δράση επιταχύνει τον ρυθμό επεξεργασίας των τροφών στο έντερο.

Η διάρροια είναι κοινό σύμπτωμα και της δυσανεξίας, επομένως η αδιάγνωστη δυσανεξία στη λακτόζη ή τη γλουτένη είναι μία ακόμη πιθανή αιτία. Στην περίπτωση δυσανεξίας, η διάρροια συνοδεύεται και από άλλα γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως φούσκωμα ή κοιλιακές κράμπες.

Πώς θα καταλάβετε αν η διάρροια οφείλεται σε κάτι που φάγατε

Το πρώτο που θα πρέπει να σκεφτείτε είναι αν κάνατε πρόσφατα κάποια δραστική αλλαγή στη διατροφή σας (π.χ. σημαντική αύξηση στην πρόσληψη φυτικών ινών). Θα πρέπει επίσης να αναλογιστείτε αν η διάρροια εμφανίζεται μετά την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών, όπως τα γαλακτοκομικά.

Ένα ημερολόγιο διατροφής μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε τις «ένοχες» τροφές.

Η διάρροια είναι επίσης κοινή παρενέργεια ορισμένων φαρμάκων (π.χ. αντιβιοτικά ή φάρμακα που περιέχουν μαγνήσιο), οπότε αν αρχίσατε πρόσφατα κάποια αγωγή ελέγξτε το φύλλο οδηγιών του σκευάσματος.

Η διάρροια πιθανότατα δεν οφείλεται στη διατροφή ή σε δυσανεξία εάν:

– τα κόπρανα περιέχουν αίμα ή πύον

– συνοδεύεται από πυρετό

– διαρκεί πολλές ημέρες

Πότε να επισκεφτείτε γιατρό

Το Αμερικανικό Κολέγιο Γαστρεντερολογίας συνιστά να επισκεφτείτε τον γιατρό σας εάν η διάρροια επιμένει για περισσότερο από 48 ώρες. Το ίδιο ισχύει εάν στα κόπρανα υπάρχουν ίχνη αίματος ή εάν η διάρροια συνδυάζεται με ισχυρό στομαχόπονο.

Τα βρέφη και οι ηλικιωμένοι είναι ομάδες επιρρεπείς στην αφυδάτωση, πράγμα που σημαίνει ότι η διάρροια μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη γι’ αυτές. Σημάδια αφυδάτωσης που πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη είναι τα εξής:

– μειωμένη παραγωγή ούρων

– αυξημένοι παλμοί καρδιάς

– ζαλάδα ή πνευματική σύγχυση

(onmed)