Εξαπλώνεται η γονόρροια-Ανθεκτική στα αντιβιοτικά σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.

Εξαπλώνεται η γονόρροια-Ανθεκτική στα αντιβιοτικά σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.

Η γονόρροια (γνωστή και ως βλεννόρροια) γίνεται όλο και πιο ανθεκτική στα αντιβιοτικά,

με συνέπεια η θεραπεία της να καθίσταται ολοένα πιο δύσκολη και σε μερικές περιπτώσεις αδύνατη. Σχετική προειδοποίηση απηύθυναν οι επιστήμονες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), που ανέλυσαν στοιχεία από 77 χώρες και έκαναν λόγο για «πολύ σοβαρή κατάσταση».

 Η γονόρροια είναι μία κοινή σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος, που οφείλεται σε ένα βακτήριο (Neisseria gonorrhoea). Κάθε χρόνο εκτιμάται ότι περίπου 78 εκατομμύρια άνθρωποι μολύνονται από αυτήν στα γεννητικά όργανά τους, στον πρωκτό ή στο στόμα (η νόσος μεταδίδεται και μέσω του στοματικού σεξ). Στις γυναίκες, η νόσος μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναπαραγωγικές επιπλοκές, όπως έκτοπη κύηση, υπογονιμότητα, αυξημένο κίνδυνο για AIDS κ.α. Η μείωση στη χρήση προφυλακτικών διεθνώς, η αυξανόμενη αστυφιλία, τα περισσότερα ταξίδια και οι ανεπάρκειες στη θεραπεία συμβάλλουν στην εξάπλωση της νόσου. Εξάλλου, πολλοί άνθρωποι που έχουν μολυνθεί από τη νόσο, δεν εμφανίζουν συμπτώματα, με συνέπεια να κυκλοφορούν χωρίς διάγνωση και θεραπεία, μολύνοντας και άλλους. Εκτιμάται ότι περίπου το ένα δέκατο των ετεροφυλόφιλων ανδρών και πάνω από τα τρία τέταρτα των γυναικών και των ομοφυλόφιλων ανδρών με γονόρροια, δεν έχουν εύκολα αναγνωρίσιμα συμπτώματα.

 «Τα βακτήρια που προκαλούν τη γονόρροια, είναι ιδιαίτερα έξυπνα. Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε μια νέα κατηγορία αντιβιοτικών, τα βακτήρια εξελίσσονται για να αναπτύξουν ανθεκτικότητα», δήλωσε η υπεύθυνη του τομέα ανθρώπινης αναπαραγωγής του ΠΟΥ δρ Τεοντόρα Γι. Όσο παλαιότερο και φθηνότερο είναι το αντιβιοτικό, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανθεκτικότητα των βακτηρίων της γονόρροιας σε αυτό. Ήδη σε ανεπτυγμένες χώρες (Ιαπωνία, Γαλλία, Ισπανία) έχουν βρεθεί τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις ασθενών, που η θεραπεία της λοίμωξής τους είναι αδύνατη με οποιοδήποτε από τα υφιστάμενα αντιβιοτικά.

 «Αυτά τα περιστατικά μπορεί να είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου, καθώς τα αναγκαία συστήματα διάγνωσης και αναφοράς μη θεραπεύσιμων λοιμώξεων απουσιάζουν στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου μάλιστα η γονόρροια είναι πιο συχνή», επεσήμανε η δρ Γι. Η μελέτη του ΠΟΥ δείχνει πολύ εκτεταμένη πλέον ανθεκτικότητα στην σιπροφλοξασίνη (στο 97% των χωρών βρέθηκαν στελέχη βακτηρίων ανθεκτικά σε αυτό το αντιβιοτικό), συνεχώς αυξανόμενη ανθεκτικότητα στην αζιθρομυκίνη (στο 81% των χωρών) και αναδυόμενη αντοχή στην υπάρχουσα θεραπεία τελευταίας καταφυγής, τις κεφαλοσπορίνες ευρέος φάσματος (66%).

 Στις περισσότερες χώρες οι κεφαλοσπορίνες αυτές είναι το μόνο πια αντιβιοτικό που παραμένει αποτελεσματικό για τη θεραπεία της γονόρροιας. Αλλά για πόσο ακόμη; Το 2016 ο ΠΟΥ συνέστησε στους γιατρούς να δίνουν από κοινού δύο αντιβιοτικά (κεφαλοσπορίνες και αζιθρομυκίνη). Στο στάδιο της έρευνας και ανάπτυξης βρίσκονται αυτή τη στιγμή μόνο τρία υποψήφια νέα φάρμακα κατά της γονόρροιας (solithromycin, zoliflodacin και gepotidacin), με πιο προχωρημένο κλινικά το πρώτο, για το οποίο πρόσφατα ολοκληρώθηκε η κλινική δοκιμή φάσης 3, ενώ τα άλλα δύο έχουν φθάσει στο τέλος της φάσης 2.

 Η ανάπτυξη νέων αντιβιοτικών για τη γονόρροια δεν προσελκύει ιδιαίτερα τις φαρμακευτικές εταιρείες, επειδή η θεραπεία λαμβάνεται μόνο για μικρό χρονικό διάστημα (αντίθετα με τα φάρμακα για χρόνιες παθήσεις). «Κλειδί» για την πρόληψη της γονόρροιας αποτελεί η ασφαλέστερη σεξουαλική συμπεριφορά, ιδίως η συστηματική χρήση προφυλακτικού, κάτι για το οποίο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού. Από την άλλη, δεν υπάρχουν ακόμη φθηνά και γρήγορα διαγνωστικά τεστ για τη γονόρροια. Ο ΠΟΥ θεωρεί ότι χρειάζονται πλέον εμβόλια για να σταματήσει η εξάπλωση της νόσου.

Advertisements

O επίμονος βήχας και η δύσπνοια μπορεί να είναι δείγματα σοβαρών παθήσεων

O επίμονος βήχας και η δύσπνοια μπορεί να είναι δείγματα σοβαρών παθήσεων

Στο Ηνωμένο Βασίλειο περισσότεροι από 150.000 θάνατοι ετησίως οφείλονται σε παθήσεις της καρδιάς και του πνεύμονα, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα.

Ο επίμονος βήχας και η δύσπνοια μπορεί να είναι οιωνοί εξαιρετικά σοβαρών παθήσεων, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και καρδιακών παθήσεων.

Η κυβερνητική υπηρεσία του υπουργείου Υγείας της Βρετανίας, «Public Health England» συμβουλεύει τους πολίτες με τη νέα της εκστρατεία «Be Clear On Cancer», να δίνουν εξαιρετικά μεγάλη σημασία σε τέτοιου είδους συμπτώματα, καθώς η έγκαιρη πρόγνωση μπορεί να σώσει πολλές ζωές.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο περισσότεροι από 150.000 θάνατοι ετησίως οφείλονται σε παθήσεις της καρδιάς και του πνεύμονα, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα.

Όπως εξηγεί η Julia Verne του «Public Health England»: «Η δύσπνοια και ο επίμονος βήχας είναι συμπτώματα που μπορούν εύκολα να αγνοηθούν ή να αποδοθούν στο ότι κάποιος μεγαλώνει, ή απλώς να θεωρηθούν συμπτώματα ασθενειών δευτερεύουσας σημασίας. Αλλά αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι δείγματα και είναι εξαιρετικά σημαντικό να ελεγχθούν από κάποιον γιατρό».

Η ίδια συμπλήρωσε πως είναι ζωτικής σημασίας η έγκαιρη πρόγνωση, καθώς μπορεί να σώσει τη ζωή του εκάστοτε ασθενή». Όπως εξηγούν οι ειδικοί, ο καρκίνος του πνεύμονα στις ημέρες μας έχει πολύ καλά ποσοστά επιβίωσης.

Η νέα εκστρατεία του βρετανικού κρατικού οργανισμού στοχεύει κυρίως στα άτομα άνω των 50 ετών, καθώς σε εκείνη την ηλικία είναι περισσότερο ευάλωτα τα άτομα στις παθήσεις της καρδιάς και του αναπνευστικού.

(protothema)

Ένας στους πέντε ανθρώπους μπορεί να έχει στο DNA του γενετικές μεταλλάξεις

Ένας στους πέντε ανθρώπους μπορεί να έχει στο DNA του γενετικές μεταλλάξεις

Πολλοί άνθρωποι -έως ένας στους πέντε- που φαινομενικά είναι υγιείς,

στην πραγματικότητα είναι πιθανό ότι έχουν στο γονιδίωμά τους μεταλλάξεις, οι οποίες τους προδιαθέτουν για σπάνιες νόσους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

   Η μελέτη με την ονομασία MedSeq Project, η πρώτη στον κόσμο τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που αξιολόγησε το πλήρες γονιδίωμα των υγιών ενηλίκων, δείχνει ότι πιθανώς έως το 20% των ανθρώπων διαθέτουν στο DNA τους παράγοντες κινδύνου για σπάνιες νόσους, για καρκίνο κ.α.

   Η πλήρης αλληλούχιση («ανάγνωση») του γονιδιώματος ενός ανθρώπου σημαίνει την ανάλυση και των τριών περίπου δισεκατομμυρίων ζευγών βάσεων (γνωστών και ως «γραμμάτων») του DNA, με σκοπό να φέρει στο φως τυχόν επικίνδυνες μεταλλάξεις έστω σε ένα «γράμμα».

   Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Brigham & Women της Βοστώνης, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Τζέησον Βάσι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “Annals of Internal Medicine”, μελέτησαν 100 ανθρώπους, τους οποίους χώρισαν τυχαία σε δύο ομάδες των 50 ατόμων.

   Η μία ομάδα υποβλήθηκε σε ανάλυση του γονιδιώματός τους, ενώ η άλλη όχι. Σχεδόν 5.000 γονίδια που σχετίζονται με σπάνιες γενετικές παθήσεις, αναλύθηκαν ξεχωριστά σε κάθε ένα από τα 50 άτομα.

   Διαπιστώθηκε ότι οι 11 από τους 50 υγιείς συμμετέχοντες (το 22%) διέθεταν γονιδιακές παραλλαγές που μπορεί να προκαλέσουν σπάνιες νόσους. Οι ασθένειες αυτές δεν είχαν διαγνωσθεί προηγουμένως σε κανέναν από αυτούς.

   Στο διάστημα της τετραετούς μελέτης, δύο άτομα όντως εμφάνισαν ίχνη ή συμπτώματα κάποιας νόσου, ενώ οι άλλοι εννέα όχι. Για παράδειγμα, οι δύο από τους εννέα είχαν γονίδια που σχετίζονται με κίνδυνο αρρυθμίας της καρδιάς, αν και έως τότε οι καρδιολογικές εξετάσεις τους ήσαν φυσιολογικές. Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι πιθανό -αλλά όχι βέβαιο- πως στο μέλλον θα εκδηλώσουν καρδιολογικά προβλήματα.

   «Η ανάγνωση του γονιδιώματος υγιών ατόμων αναπόφευκτα θα φέρει στο φως νέα ευρήματα σχετικά με αυτά τα άτομα, από τα οποία μερικά μόνο θα εμφανίσουν πράγματι προβλήματα υγείας στο μέλλον», δήλωσε ο Βάσι.

   «Εκπλαγήκαμε βλέποντας πόσοι πολλοί υγιείς άνθρωποι διαθέτουν κάποια γονιδιακή παραλλαγή, που αυξάνει τον κίνδυνο για κάποια συνήθως σπάνια νόσο», δήλωσε η ερευνήτρια Χάιντι Ρεμ. «Βρήκαμε ότι περίπου το ένα πέμπτο του δείγματος έφερε παθογόνες μεταλλάξεις, πράγμα που δείχνει ότι ο πιθανός κίνδυνος για σπάνιες νόσους στο γενικό πληθυσμό μπορεί να είναι μεγαλύτερος από ό,τι υποπτευόμασταν προηγουμένως. Όμως δεν είναι πλήρως γνωστή η πιθανότητα να αρρωστήσει τελικά κάποιος που διαθέτει μια τέτοια μετάλλαξη» πρόσθεσε.

   Η νέα μελέτη αναμένεται να αναζωπυρώσει την επιστημονική διαμάχη σχετικά με το αν δικαιολογείται από ιατρική άποψη να καταστεί ρουτίνα η προληπτική ανάλυση του γονιδιώματος των υγιών ανθρώπων – κάτι για το οποίο υπάρχουν εκατέρωθεν επιχειρήματα.

   Η σύγκριση των δύο 50μελών ομάδων της νέας μελέτης έδειξε ότι όσοι είχαν υποβληθεί σε ανάλυση του γονιδιώματός τους και είχαν μάθει τα αποτελέσματα, δεν εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα άγχους σε σχέση με όσους δεν είχαν κάνει την ίδια ανάλυση. Όμως μέσα στο επόμενο εξάμηνο μετά τη μελέτη έκαναν περισσότερες ιατρικές και διαγνωστικές εξετάσεις, καταβάλλοντας και το αυξημένο κόστος γι’ αυτές (περίπου 350 δολάρια παραπάνω ο καθένας).

   Οι ερευνητές αναγνώρισαν ότι η μελέτη τους πρέπει να επαναληφθεί σε μεγαλύτερο δείγμα ανθρώπων, ενώ τόνισαν ότι η ανακάλυψη ενός γενετικού παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι κατ’ ανάγκη κανείς θα αρρωστήσει.

   Παραμένει πάντως το κρίσιμο ερώτημα κατά πόσο η αποκάλυψη τέτοιων γενετικών παραγόντων κινδύνου σε υγιείς ανθρώπους όντως θα έχει οφέλη για την κατοπινή υγεία τους ή απλώς θα τους υποβάλει σε μια σειρά από -δαπανηρά και όχι πάντα αναγκαία- τεστ. Ενώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το βάρος για τα δημόσια συστήματα υγείας, αν καθιερωθεί από τους πάντες αυτή η πρακτική της ανάλυσης του DNA τους, η οποία σήμερα κοστίζει γύρω στα 5.000 ευρώ ανά άτομο.

Μαγνητικά εμφυτεύματα για τη θεραπεία της διαταραχής του νυσταγμού

Μαγνητικά εμφυτεύματα για τη θεραπεία της διαταραχής του νυσταγμού

Επιστήμονες στη Βρετανία χρησιμοποίησαν με επιτυχία μαγνήτες,

που εμφυτεύθηκαν πίσω από τα μάτια των ασθενών, για να θεραπεύσουν τη διαταραχή του νυσταγμού, γνωστή και ως «μάτια που χορεύουν».

   Ο νυσταγμός χαρακτηρίζεται από ακούσιες ρυθμικές κινήσεις των οφθαλμών, οι οποίες μπορεί να είναι περιστροφικές, οριζόντιες ή κατακόρυφες. Συνήθως είναι πιο εμφανείς, όταν ο ασθενής παρατηρεί ταχέως κινούμενα ή καθηλωμένα αντικείμενα στο περιφερειακό πεδίο της όρασής του. 

   Ο νυσταγμός έχει ποικίλες αιτίες με προέλευση το νευρικό σύστημα και οι ακριβείς νευρωνικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται, δεν είναι καλά κατανοητοί, ενώ είναι δύσκολη η φαρμακευτική αντιμετώπισή του. Η πάθηση, που εμφανίζεται σε ένα άτομο στα 400 περίπου, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη όραση, καθώς συχνά προκαλεί μια συνεχή κινητικότητα στο οπτικό πεδίο του ασθενούς.

   Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Νευρολογίας του University College του Λονδίνου (UCL) και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον δρα Παράσκεβ Νάτσεφ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό οφθαλμολογίας “Ophthalmology”, εμφύτευσαν ένα ζεύγος μικρών μαγνητών πίσω από κάθε μάτι.

   Είναι η πρώτη φορά που γίνεται επιτυχής χρήση ενός τέτοιου εμφυτεύματος για να ελέγξει τις κινήσεις των ματιών. Κάθε μαγνήτης είναι τοποθετημένος μέσα σε περίβλημα από τιτάνιο.

   Προς το παρόν, η νέα τεχνική έχει εφαρμοσθεί σε έναν μόνο ασθενή, ο οποίος εμφάνισε σημαντική βελτίωση (στην ανάγνωση, παρακολούθηση τηλεόρασης κ.α.), δεν είχε παρενέργειες και μπόρεσε να επανέλθει στην εργασία του.

   Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι τα μαγνητικά εμφυτεύματα δεν θα είναι κατάλληλα για όλους τους ασθενείς με νυσταγμό, ιδίως για όσους πρέπει να κάνουν τακτικές μαγνητικές τομογραφίες. Ήδη οι επιστήμονες ετοιμάζουν μια μεγαλύτερη μελέτη σε περισσότερους ασθενείς.

   «Η μελέτη μας πάντως ανοίγει ένα νέο πεδίο για τη χρήση μαγνητικών εμφυτευμάτων που θα βελτιώνουν την κίνηση και σε άλλα μέρη του σώματος» δήλωσε ο Νάτσεφ.

Αυξάνονται οι καταγγελίες για τις σοβαρές παρενέργειες των καλλυντικών

Αυξάνονται οι καταγγελίες για τις σοβαρές παρενέργειες των καλλυντικών

Πολλά καλλυντικά προϊόντα δελεάζουν τους καταναλωτές -κυρίως γυναίκες-

διαφημίζοντας ότι περιέχουν συστατικά που θα φέρουν ξανάνιωμα του δέρματος και πολλά άλλα οφέλη.

   Όμως, για μερικά προϊόντα, το «τίμημα» μπορεί να είναι κάποια σοβαρή παρενέργεια, όπως προειδοποιεί μια νέα αμερικανική έρευνα, σύμφωνα με την οποία υπερδιπλασιάσθηκαν οι καταγγελίες για τα καλλυντικά μεταξύ 2015 και 2016 (από 706 σε 1.591), που έγιναν από καταναλωτές και γιατρούς στην αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

   Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις, με επικεφαλής τον δερματολόγο δρα Σουάι Χου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “JAMA Internal Medicine”, ανέφεραν ότι τα περισσότερα παράπονα -περίπου το 35%- αφορούν προϊόντα για την περιποίηση των μαλλιών (σαμπουάν, μαλακτικές κρέμες κ.α.). Ακολουθούν σε συχνότητα τα παράπονα για τα προϊόντα φροντίδας του δέρματος και για τα τατουάζ.

   Οι συχνότερες καταγγελίες για πιο σοβαρά προβλήματα υγείας -περίπου το 50%- αφορούσαν προϊόντα για χρήση από μωρά. Η βλάβη μπορεί να αφορά από τραυματισμό και αναπηρία έως θάνατο.

   Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι καταναλωτές εκτίθενται σε κινδύνους, επειδή οι εταιρείες καλλυντικών υποβάλλονται σε υποτυπώδη έλεγχο και δεν απαιτείται προέγκριση για τα προϊόντα τους από την FDA, προτού κυκλοφορήσουν στην αγορά, επειδή δεν είναι φάρμακα.

   «Η FDA έχει πολύ λιγότερη εξουσία να αποσύρει καλλυντικά από την αγορά, αντίθετα με τα φάρμακα ή τις ιατρικές συσκευές. Είναι σαφώς πιο δύσκολο για την FDA να απομακρύνει από τα ράφια τα επιβλαβή καλλυντικά» δήλωσε ο Χου.

   Από το 2004 έως το 2016 συνολικά υπήρξαν 5.144 καταγγελίες στην FDA για καλλυντικά, αλλά, όπως είπε ο δρ Χου, πιθανότατα αυτές αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου, καθώς πολλά ακόμη περιστατικά ποτέ δεν καταγγέλλονται από τους καταναλωτές ή από τους γιατρούς.

   «Η μελέτη μας αποτελεί ένα προσκλητήριο αφύπνισης, καθώς είναι αναγκαίο ο καθένας να ενεργοποιηθεί και να αναφέρει τυχόν παρενέργειες των καλλυντικών. Πρόκειται για μια παγκόσμια βιομηχανία που κάνει τζίρο 430 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως και διαθέτει στην αγορά εκατομμύρια προϊόντα, παρόλα αυτά λαμβάνουμε κατά μέσο όρο μόνο 200 έως 400 καταγγελίες το χρόνο. Αν θέλουμε περισσότερη ασφάλεια και να κρατήσουμε τα επικίνδυνα προϊόντα μακριά από την αγορά, το πρώτο βήμα είναι να βεβαιωθούμε ότι διαθέτουμε αξιόπιστα στοιχεία, αλλά το βασικό εύρημα της μελέτης μας είναι ότι δεν τα έχουμε ακόμη», είπε ο αμερικανός δερματολόγος.

   Σύμφωνα με τους ερευνητές, πολλές εταιρείες ισχυρίζονται ότι τα προϊόντα τους αποτελούν ένα συνδυασμό καλλυντικού και φαρμάκου, επειδή περιέχουν κάποια δραστική ουσία, όμως δεν ελέγχονται ανάλογα από την FDA, επειδή τυπικά παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως εταιρείες καλλυντικών και όχι ως φαρμακευτικές.

   «Στην καλύτερη περίπτωση αυτά τα προϊόντα μπορεί απλώς να προωθούνται στην αγορά με ισχυρισμούς που δεν είναι αληθινοί. Στην χειρότερη, υπάρχουν δραστικά συστατικά μέσα σε αυτά τα προϊόντα, που μπορούν να προκαλέσουν πραγματική βλάβη», τόνισε ο Χου και επεσήμανε ότι τέτοια προϊόντα χρησιμοποιούνται από νεογέννητα μέχρι εγκύους σε καθημερινή βάση.

Βαφές μαλλιών: Πόσο αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού

Βαφές μαλλιών: Πόσο αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού

Κοινές θεραπείες περιποίησης των μαλλιών μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, σύμφωνα με νέα έρευνα

Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Rutgers του Νιου Τζέρσεϊ, διαπίστωσαν ανησυχητική αύξηση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου σε γυναίκες που χρησιμοποιούσαν βαφές μαλλιών και προϊόντα για να ισιώνουν τα μαλλιά τους.

Οι έγχρωμες γυναίκες που έβαφαν τα μαλλιά τους είχαν 51% αύξηση του κινδύνου, ενώ οι λευκές γυναίκες που χρησιμοποιούσαν προϊόντα για ίσιωμα των μαλλιών είχαν 74% αύξηση του κινδύνου.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει σχέση ανάμεσα στις σκληρές θεραπείες για τα μαλλιά και τον καρκίνο του μαστού, αλλά στις περισσότερες δεν συμμετείχαν γυναίκες αφρομερικανικής καταγωγής.

Η νέα μελέτη διεξήχθη από ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας και του Κέντρου Αντιμετώπισης του Καρκίνου Rutgers.

 

Οι ειδικοί ρώτησαν περισσότερες από 4.000 λευκές και έγχρωμες γυναίκες στη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ για τις συνήθειές τους να βάφουν και να ισιώνουν τα μαλλιά τους, καθώς και αν χρησιμοποιούν προϊόντα βαθιάς ενυδάτωσης.

Παράλληλα, εξέτασαν το ιστορικό τους για να διαπιστώσουν αν τα προϊόντα που χρησιμοποιούσαν αύξησαν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.

Οι έγχρωμες γυναίκες που χρησιμοποίησαν σκούρα βαφή μαλλιών είχαν συνολικά κατά 51% μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Είχαν επίσης κατά 72% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού με θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων, που είναι ο πιο κοινός τύπος της ασθένειας.

Αντίστοιχα, οι λευκές γυναίκες που χρησιμοποίησαν χημικά για ίσιωμα των μαλλιών είχαν κατά 74% αύξηση του κινδύνου.

Γενικά, οι έγχρωμες γυναίκες έχουν 11% περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης της νόσου και οι λευκές γυναίκες 13%.

Η καθηγήτρια και επικεφαλής της μελέτης Adana Llanos δήλωσε: «Μια υπόθεση είναι ότι η χημική σύνθεση των προϊόντων μαλλιών που κυκλοφορούν στο εμπόριο και χρησιμοποιούνται από τις λευκές γυναίκες μπορεί να διαφέρει από τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά για χρήση από Αφροαμερικανούς».

Οι ερευνητές εικάζουν ότι η αύξηση του κινδύνου μπορεί να σχετίζεται με τη βλάβη που προκαλεί στο DNA ή το σώμα απορρόφηση των χημικών που περιέχουν τα προϊόντα περιποίησης μαλλιών.

Η Llanos πρόσθεσε: «Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να προσδιοριστεί με σαφήνεια ποιες ενώσεις και χημικές ουσίες είναι επικίνδυνες, αλλά και ποια συγκεκριμένα προϊόντα και εμπορικά σήματα περιέχουν αυτές τις χημικές ουσίες».

(onmed)

Βρέθηκαν οι πρώτες χειροπιαστές ενδείξεις ότι το Πάρκινσον είναι εν μέρει ένα αυτοάνοσο νόσημα

Βρέθηκαν οι πρώτες χειροπιαστές ενδείξεις ότι το Πάρκινσον είναι εν μέρει ένα αυτοάνοσο νόσημα

Επιστήμονες στις ΗΠΑ πιστεύουν ότι βρήκαν τις καλύτερες έως τώρα ενδείξεις

πως η νευροεκφυλιστική νόσος Πάρκινσον «πυροδοτείται», εν μέρει τουλάχιστον, από την αυτοάνοση αντίδραση του οργανισμού του ασθενούς.

   Η ανακάλυψη ανοίγει πιθανώς νέες θεραπευτικές δυνατότητες, καθώς η καταστροφή των εγκεφαλικών νευρώνων που συμβαίνει στη συγκεκριμένη νόσο, θα μπορούσε ίσως μελλοντικά να προληφθεί με τη χρήση φαρμάκων που καταστέλλουν τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο επιτίθεται στους ίδιους τους ιστούς του σώματος του ασθενούς.

   Η νόσος χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση της πρωτεΐνης α-συνουκλεΐνης σε σωμάτια που βρίσκονται στους νευρώνες, καθώς και από την ανεπαρκή παραγωγή και λειτουργία της ντοπαμίνης που παράγεται στους νευρώνες, όταν αυτοί σταδιακά καταστρέφονται. Η κυρίαρχη άποψη είναι πως ο θάνατος των νευρώνων συμβαίνει εξαιτίας της τοξικής αντίδρασης στη συσσώρευση της εν λόγω πρωτεΐνης. Η εναλλακτική θεωρία που προωθείται πλέον, είναι ότι η α-συνουκλεΐνη εξωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στον εγκέφαλο.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροβιολογίας Ντέηβιντ Σούλτσερ του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”, διαπίστωσαν ότι τα Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να μπερδέψουν τους κατεστραμμένους από Πάρκινσον νευρώνες με ξένους «επιδρομείς», με αποτέλεσμα να στρέφονται εναντίον τους.

   «Η ιδέα ότι ένα δυσλειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα συμβάλλει στο Πάρκινσον χρονολογείται εδώ και σχεδόν 100 χρόνια. Όμως μέχρι τώρα κανείς δεν είχε μπορέσει να βρει αποδείξεις γι’ αυτό. Τα ευρήματά μας δείχνουν πλέον ότι η άλφα-συνουκλεΐνη, η πρωτεΐνη που συσσωρεύεται στα εγκεφαλικά κύτταρα των ανθρώπων με Πάρκινσον, μπορεί να ενεργοποιήσει τα Τ κύτταρα που εμπλέκονται στις αυτοάνοσες επιθέσεις» δήλωσε ο Σούλτσερ.

   Προς περαιτέρω διερεύνηση είναι το κατά πόσο η αυτοάνοση αντίδραση στην άλφα-συνουκλεΐνη αποτελεί την αρχική αιτία του Πάρκινσον ή αν απλώς επιδεινώνει τον θάνατο των νευρώνων και τα αρχικά συμπτώματα μετά την πρώτη εκδήλωση της νόσου.

   Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η ανακάλυψή τους θα οδηγήσει σε ένα -τόσο αναγκαίο- διαγνωστικό τεστ για το Πάρκινσον και στον έγκαιρο εντοπισμό εκείνων των ανθρώπων που κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν τη νόσο ή που βρίσκονται στα πρώτα-πρώτα στάδιά της.

   Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι νευρώνες ήσαν προστατευμένοι από αυτοάνοσες επιθέσεις, ώσπου το 2014 η ερευνητική ομάδα του Σούλτσερ έδειξε ότι οι νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη στον εγκέφαλο (και οι οποίοι επηρεάζονται κυρίως από το Πάρκινσον) είναι ευάλωτοι, επειδή στην επιφάνειά τους έχουν πρωτεΐνες που παραπλανούν τα Τ κύτταρα πως πρόκειται για ξένα σώματα.

   Τώρα, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος από 67 παρκινσονικούς ασθενείς και 36 συνομηλίκους υγιείς ανθρώπους (για λόγους σύγκρισης) και βρήκαν ότι όντως τα Τ κύτταρα είναι δυνατό να ‘ξεγελασθούν’ στους πρώτους και να εκλάβουν τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες ως ξένο και δυνητικά εχθρικό σώμα, πράγμα που ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

   Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι η αυτοάνοση αντίδραση στην περίπτωση της νόσου Πάρκινσον εμφανίζεται, όταν οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν είναι πια δυνατό να απομακρύνουν την αφύσικη άλφα-συνουκλεΐνη, που αρχίζει να αυξάνεται.

   «Αν η αφύσικη άλφα-συνουκλεΐνη αρχίσει να συσσωρεύεται και το ανοσοποιητικό σύστημα δεν την έχει ξανασυναντήσει στο παρελθόν, τότε μπορεί λανθασμένα να την περάσει για παθογόνο οργανισμό και να της επιτεθεί», δήλωσε ο Σούλτσερ.

   Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, μέσω μιας νέας θεραπευτικής προσέγγισης, θα πρέπει να επιδιωχθεί να αυξηθεί η ανοχή του ανσοποιητικού συστήματος απέναντι στην άλφα-συνουκλεΐνη, κάτι που θα μπορούσε να «φρενάρει» την εξέλιξη της νόσου Πάρκινσον.