Το νέο βιβλίο του ηθοποιού Κώστα Κρομμύδα ”Μη με λησμόνει”

O COSMOS HABER  σας παρουσιάζει το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα γνωστού ηθοποιού με σημαντικό συγγραφικό έργο, με τίτλο ”Μη με λησμόνει”.

Πρόκειται για μία υπόθεση βασισμένη σε αληθινή ιστορία την οποία ο συγγραφέας περιγράφει με μεγάλη μαεστρία.

Λίγα λόγια για την υπόθεση..

Στο Παρίσι, μια γυναίκα με μυστηριώδες παρελθόν γράφει την τελευταία λέξη σε ένα γράμμα με άγνωστο παραλήπτη…

Στην άκρη των ματιών της έχει περισσέψει ένα δάκρυ για τον μοναδικό άνθρωπο που βρέθηκε να την αγαπήσει. Έναν άνθρωπο που τον «σκότωσαν» γιατί ο έρωτάς τους θεωρήθηκε έγκλημα.

Την ίδια ώρα, η Πέρσα στροβιλίζεται στη σκηνή με κλειστά τα μάτια. Το θυελλώδες χειροκρότημα του κόσμου την τραβάει από την έκσταση και την κάνει να τα ανοίξει. Ένας άγνωστος άντρας στην πρώτη σειρά την κοιτάζει μαγεμένος. Το βλέμμα του κλειδώνει στο δικό της. Ο νεαρός φωτογράφος Κωνσταντίνος αισθάνεται ότι αντικρίζει μια αρχαία θεά. Και η Πέρσα νιώθει ότι μόλις συνάντησε το πεπρωμένο που έψαχνε χρόνια.

Ένας φωτεινός δρόμος ανοίγει. Μια συγκλονιστική αληθινή ιστορία αρχίζει να ξετυλίγεται περνώντας από τα Γιάννενα, το Γαλαξίδι και την Πάτμο. Ένα μικρό μπλε λουλούδι σε ένα γράμμα κρύβει το μεγάλο μυστικό.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και σε όλα τα βιβλιοπωλεία στην ενδεικτική τιμή των 10 ευρώ.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα σχετικό βίντεο για το βιβλίο :

 

Advertisements

Δύο αναμνήσεις από το Μπλούμσπερυ στο Παρίσι του John Maynard Keynes

Άνθρωπος με μεγάλη καλλιέργεια, ο οικονομολόγος Τζων Μέυναρντ Κέυνς διέθετε έξοχο συγγραφικό ταλέντο για να εξιστορήσει αναμνήσεις, να σκιαγραφήσει πορτραίτα, να περιγράψει ιστορικά γεγονότα.

Τα δύο κείμενα που διάβασε στους φίλους του του κύκλου του Μπλούμσμπερυ το αποδεικνύουν περίτρανα. Ο ίδιος υπήρξε από τους στυλοβάτες της ομάδας μαζί με τη Βιρτζίνια Γούλφ, η οποία είχε εκφράσει τον θαυμασμό της για τις λογοτεχνικές αρετές που αποκάλυπτε σε αυτές τις περιπτώσεις.

Το πρώτο κείμενο, Δρ Μέλχιορ: ένας ηττημένος εχθρός, αφηγείται το παρασκήνιο των διαβουλεύσεων που προηγήθηκαν της υπογραφής της Συνθήκης των Βερσαλλιών το 1919. Ο Κέυνς συμμετείχε ως ένας εκ των Άγγλων επιτετραμμένων. Πρόκειται για μια σπάνια και συναρπαστική περιγραφή της τέχνης της διπλωματικής διαπραγμάτευσης, η οποία διαβάζεται σαν μυθιστόρημα.

Το δεύτερο κείμενο, Τα νεανικά μου πιστεύω, αναφέρεται στα φοιτητικά χρόνια του Κέυνς στο Κέημπριτζ, γύρω στα 1900, και στις απαρχές του κύκλου του Μπλούμσμπερυ. Είναι τα χρόνια μαθητείας ενός ελεύθερου πνεύματος.

Ο Σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus απόψε στην Αθήνα

Ο Σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus απόψε στην Αθήνα  - Κεντρική Εικόνα

Γνωρίστε τον σουηδό συγγραφέα που ξεχωρίζει ανάμεσα στους ευρωπαίους συγγραφείς θρίλερ και σίγουρα έχει πολλά να μας δώσει στο μέλλον.

Ο σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus επισκέπτεται την Αθήνα για μια βραδιά γνωριμίας με το ελληνικό κοινό, συζητώντας με επίκεντρο τα βιβλία του Αίθουσα VIP και Στοκχόλμη για τη ζωή και το έργο του. Ένας συγγραφέας που γράφει για τη ζωή στους δρόμους και αποκαλύπτει τα κρυφά σημεία της σουηδικής κοινωνίας.

 Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Νίκο Σερβετά και τον μεταφραστή των βιβλίων του Γρηγόρη Κονδύλη τη Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017, στις 8:30 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο IANOS (Σταδίου 24, Αθήνα).

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών, τις εκδόσεις METAIXMIO και την αλυσίδα πολιτισμού IANOS στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι συγγραφείς του κόσμου».

Είσοδος ελεύθερη

Ο Jens Lapidus έχει σίγουρα ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους ομότεχνούς του. Ως ένας από τους πιο περιζήτητους δικηγόρους στη χώρα του, έχει κατά καιρούς εκπροσωπήσει μερικούς από τους πιο σκληρούς εγκληματίες της χώρας του, και η εμπειρία του αυτή τον βοήθησε να κατανοήσει τους κανόνες ενός άλλου κόσμου που οι περισσότεροι αγνοούν.

Σουηδό Τζέιμς Ελρόι αποκαλούν τον Lapidus οι κριτικοί. Ο ίδιος ο Ελρόι αναφέρει χαρακτηριστικά για το έργο του: «Επιτέλους! Ένας ευρωπαίος συγγραφέας που γράφει επικά θρίλερ τα οποία συναγωνίζονται τα βιβλία του Στιγκ Λάρσον. Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος εγκλήματος, εξαιρετικά δοσμένος».

Τα μαύρα χάλια της ελληνικής λογοτεχνίας

GREEK LITERATURE

 

Η μακρινή Ισλανδία των τριακοσίων χιλιάδων κατοίκων έχει βγάλει τα τελευταία χρόνια γύρω στους δέκα πολυμεταφρασμένους συγγραφείς, έστω και αν- ελέω Nesbo- η λεγόμενη σκανδιναβική σχολή αστυνομικής λογοτεχνίας μπήκε ξαφνικά στο κάδρο από την πίσω πόρτα συμπαρασύροντας αρκετές μετριότητες. Την ίδια στιγμή η ελληνική λογοτεχνία- ή σωστότερα η εγχώρια βιομηχανία λογοτεχνίας- νοσεί βαριά, νοσεί από τις ίδιες λίγο πολύ παθογένειες που χαρακτηρίζουν την ίδια την κοινωνία ως σύνολο.

Εκδότες που αρνούνται στεγνά να πληρώσουν τους συνεργάτες τους, εξευτελιστικά συμβόλαια, επανεκδόσεις που αποκρύπτονται απ’ τους συγγραφείς, μεταφραστές που αμείβονται με το σταγονόμετρο είναι ορισμένες από τις εξόφθαλμες παρατυπίες και πρακτικές που συνθέτουν το θλιβερό τοπίο ενός χώρου που θεωρητικά θα έπρεπε να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού από την πολιτεία. Ενδεικτικά να πω εδώ ότι το κράτος στη Γαλλία επιδοτεί κάθε πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα που επιθυμεί να εκδώσει τη δουλειά του.

Η Ελλάδα ασφαλώς δεν είναι Γαλλία και οι Έλληνες, κατά κοινή παραδοχή, δεν αγαπούν το βιβλίο. Τα βιβλιοπωλεία άλλωστε υπήρξαν από τα πρώτα θύματα της κρίσης. Ως εδώ καλά, από κει και πέρα ωστόσο η ζοφερή πραγματικότητα υπερβαίνει τα μεγέθη που μπορεί να χωρίζουν τις δύο χώρες. Και αυτή συνοψίζεται στο γεγονός ότι πρωτίστως εκείνοι που δεν αγαπούν το βιβλίο είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που ασχολούνται με το βιβλίο. Η αντίδραση του εκδοτικού κόσμου απέναντι στην κρίση ήταν να συγκεντρώσει τα φθαρμένα «πνευματικά κεφάλαια» και να τους αναθέσει αρπαχτές κατά παραγγελία. Δημιουργοί στερεμένοι από έμπνευση ή ξεπερασμένοι από την ίδια την πραγματικότητα κατέληξαν να πουλάνε το brand name και όχι τη δουλειά τους, θυσιάζοντας τα όποια εναπομείναντα ψήγματα υστεροφημίας στην κοντόφθαλμη πρακτική του γρήγορου κέρδους, του ξελασπώματος, του «να κλείσουμε καμιά τρύπα βρε αδερφέ μπας και γλιτώσουμε το κανόνι».

«Αν δεν έχεις γνωριμίες δεν πρόκειται να πας ούτε μέχρι το περίπτερο», μου είχε πει κάποτε αρχισυντάκτρια γνωστού εντύπου, τα ίδια είχα ακούσει και από πολυμεταφρασμένη συγγραφέα.

 Την υπόλοιπη, βρώμικη, δουλειά ανέλαβαν οι κατά συνθήκη και πάντα χρήσιμοι κριτικοί, εντός ή εκτός εισαγωγικών αλλά πάντα ευθυγραμμισμένοι με τη γνωστή ρήση του αείμνηστου Τσαρούχη. Δύο συν δύο ίσον πέντε κατά την Οργουελική πρακτική. Έστω αν και ο πιο άπειρος αναγνώστης μπορεί να αναγνωρίσει τις αληθινές προθέσεις ενός βιβλίου, εμείς θα στο αποθεώσουμε. Ποιος λοιπόν είναι ο βασικός υπεύθυνος της κατρακύλας του βιβλίου; Οπωσδήποτε όχι ο δύσμοιρος αναγνώστης.

«Αν δεν έχεις γνωριμίες δεν πρόκειται να πας ούτε μέχρι το περίπτερο», μου είχε πει κάποτε αρχισυντάκτρια γνωστού εντύπου, τα ίδια είχα ακούσει και από πολυμεταφρασμένη συγγραφέα, αμφότερες προσφέρθηκαν να μου δώσουν μια λίστα για να απευθυνθώ. Την πέταξα την ίδια μέρα στο καλάθι των αχρήστων μαζί με κάτι δελτία στοιχήματος. Δεν ήταν αντίδραση εφηβικού Δονκιχωτισμού. Απλώς είχα ήδη γνωρίσει από την καλή και από την ανάποδη τον χώρο ώστε να δρασκελίσω το κατώφλι του θαυμάζοντας τα «εκθέματα» της αποκρουστικής Πινακοθήκης.

Έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Η εγχώρια λογοτεχνία όχι μόνο δεν άδραξε τη συγκυρία ώστε να αποτελέσει το ισχυρότερο άλλοθι μιας ισοπεδωμένης χώρας, παρά ταμπουρώθηκε στον ασφυκτικό της παιδότοπο επιλέγοντας την εσωστρέφεια, την απαξίωση και την αυτογελοιοποίηση. Θα ήταν αφύσικο ωστόσο να μην υπάρξουν εξαιρέσεις στον κανόνα. «Θα τραγουδάμε στους γκρίζους καιρούς; Θα τραγουδάμε, για τους γκρίζους καιρούς!», είχε πει κάποτε ο Άντον Τσέχωφ, και σε αυτό το ζοφερό τοπίο υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη προς τον εαυτό τους και τον αναγνώστη αγνοώντας της σειρήνες της αρπακόλας και της εφήμερης δημοσιότητας. Αναφέρω, κλείνοντας, τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Σπύρος Καρυδάκης, Θωμάς Κοροβίνης, Μιχάλης Μιχαηλίδης…

(huffingtonpost.gr)

«Ένας κόσμος βιβλία» από την ερχόμενη Κυριακή στο Πεδίον του Άρεως

Τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων με τίτλο «Ένας κόσμος βιβλία», στο Πεδίον του Άρεως, πραγματοποιεί η Περιφέρεια Αττικής, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου και τη συνεργασία του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, καθώς και πολλών εκπαιδευτικών και μορφωτικών φορέων.

Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Κυριακή 2 Απριλίου με την παρουσία συγγραφέων, με εργαστήρια για γονείς και εκπαιδευτικούς, ειδικές δημιουργικές δράσεις και παιχνίδια, έκθεση φωτογραφίας κ.ά.

 Με αφορμή τις εκδηλώσεις, η αντιπεριφεριάρχης Κεντρικού Τομέα Αθηνών, Ερμίνα Κυπριανίδου, επισημαίνει ότι αυτή η δράση εντάσσεται στις κοινωνικές πρωτοβουλίες, που έχουν στόχο τον πολιτισμό και το παιδί, διότι, όπως σημειώνει, «το βιβλίο μπορεί να ενώσει τους λαούς, να ανοίξει γέφυρες, να ενδυναμώσει τα παιδιά από διαφορετικούς πολιτισμούς».

Αναφερόμενη στη γενικότερη προσπάθεια ανάταξης του Πεδίου του Άρεως, η αντιπεριφερειάρχης ενημερώνει ότι θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για την περαιτέρω αξιοποίησή του, με πολύμορφες δράσεις, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς.

«Η ενεργοποίηση της κοινωνίας μέσα από συμμετοχικές δράσεις πολιτισμού και αλληλεγγύης θα συμβάλλει δραστικά σε αυτήν την κατεύθυνση, προς όφελος, πάντα, των πολιτών», υπογραμμίζει.

Ραντεβού εκεί λοιπόν!

5 βιβλία που αξίζει να διαβάσεις

«Hotel National» του Σταύρου Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Κελέντης

Το έργο περιγράφει τη μοιραία φιλία δύο ανδρών, με φόντο τη μεγάλη περιπέτεια της Αριστεράς από τη δεκαετία του ’50 έως σήμερα. Το «Hotel National» αποτελεί ένα μυθιστόρημα-φόρο τιμής για εκείνους που άφησαν να τους παρασύρουν οι άνεμοι της Ιστορίας. Το βιβλίο κινείται με γρήγορους ρυθμούς καθώς στις 281 σελίδες του καλύπτει έξι δεκαετίες, την περίοδο 1950 μέχρι σήμερα στο δίπολο Κύπρος – Ρουμανία. Δίνει, όμως, μέσα από την περιεκτική γραφή και τον μελετημένο τρόπο τοποθέτησης των flashback μια ανάγλυφη παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων, της πολιτικής περιρρέουσας ατμόσφαιρας και της ψυχολογίας των ηρώων που υφαίνουν την πλοκή. Ο Γρηγόρης Μιχαήλ επιστρέφει στο Βουκουρέστι το καλοκαίρι του 2014, στη δύση πια του βίου του, και αφήνει τις αναμνήσεις να τον παρασύρουν σε ένα θυελλώδες ταξίδι με αφετηρία το 1956. Εκεί, στο άλλοτε κραταιό Hotel National, ανάμεσα στους πολυκαιρισμένους τοίχους, τις σκιές και τα προσωπικά του φαντάσματα, αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπος με τις αλήθειες, τα ψέματα και τις ανομολόγητες ενοχές του. Τι πήγε, αλήθεια, τόσο λάθος και είδαν όλοι τα νεανικά τους όνειρα να συνθλίβονται από την εξουσία; Και ποιες οδυνηρές εκπλήξεις περιμένουν αυτόν τον 82χρονο άντρα από τη στιγμή που αποφάσισε να σκαλίσει το παρελθόν;

«Οι καρτ ποστάλ» της Βικτόρια Χίσλοπ από τις εκδόσεις Διόπτρα

Ένα ακόμα βιβλίο που ξεχειλίζει από το συγγραφικό ταλέντο της συγγραφέως, με φωτογραφίες του Ελληνικού τοπίου στις σελίδες του, μυστηριώδη, αναπάντεχη και, εν τέλει, συγκινητική πλοκή, το οποίο υπόσχεται να συνεπάρει τον αναγνώστη και να τον κάνει να ζήσει αυτήν την περιπέτεια μαζί με τους πρωταγωνιστές. Κάθε βδομάδα, στο γραμματοκιβώτιο της Έλι καταφθάνουν αλλεπάλληλες καρτ ποστάλ, με παραλήπτη ένα όνομα που της είναι άγνωστο, χωρίς διεύθυνση αποστολέα και με μόνο το αρχικό γράμμα Α αντί για υπογραφή. Με τους φωτεινούς ουρανούς, τις γαλάζιες θάλασσες και τις σαγηνευτικές ομορφιές της Ελλάδας που απεικονίζουν, αυτές οι καρτ ποστάλ δίνουν χρώμα στη ζωή της. Μετά από έξι μήνες, ξαφνικά, παύουν να έρχονται και η Έλι νιώθει μια απογοήτευση. Όμως το κολάζ που έχει δημιουργήσει με τις κάρτες στον τοίχο του διαμερίσματός της την έχει ήδη μαγέψει. Η Έλι έχει πειστεί ότι πρέπει να δει αυτή τη χώρα με τα μάτια της. Το πρωί που αναχωρεί για την Αθήνα, φτάνει στο γραμματοκιβώτιό της ένα σημειωματάριο. Οι σελίδες του διηγούνται την ιστορία της οδύσσειας ενός άντρα που ταξιδεύει στην Ελλάδα. Αναπάντεχη, συγκινητική και καμιά φορά σκοτεινή, η ιστορία του Α ξεδιπλώνεται παράλληλα με την ανακάλυψη όχι μόνο ενός πολιτισμού, αλλά και της λαχτάρας του να ξαναζήσει τη ζωή στο έπακρο.

«Η άλλη πλευρά του νομίσματος» της Λένας Μαντά από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Στο συγκεκριμένο βιβλίο, η συγγραφέας αναφέρεται στην προσωπική ιστορία ενός νεαρού από την κοντινή στην Αττική επαρχία, ο οποίος πάει στην Αθήνα για να κερδίσει τη ζωή του αλλά και να ξεφύγει από τον πεπερασμένο κύκλο του. «Άντρας και γυναίκα είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος». Αυτό πίστευε πάντα ο Ανδρέας και αυτό ακριβώς έψαχνε: την άλλη πλευρά του δικού του νομίσματος. Γεννημένος σ’ ένα μικρό χωριό, κουβαλώντας μια έμφυτη συστολή μα συνάμα και τη λαχτάρα να ξεφύγει από τα στενά όρια του τόπου του, θα βρεθεί στην Αθήνα. Οι εμπειρίες πολλές, όχι πάντα ευχάριστες, και οι πειρασμοί αμέτρητοι, αλλά ο πρωταγωνιστής δεν κάνει πίσω σε καμία πρόκληση. Η Νίκη θα βρεθεί στο δρόμο του. Μια γυναίκα πλούσια, μεγαλύτερή του, που θα του προσφέρει μια ζωή αστραφτερή, την οποία δεν είχε φανταστεί ποτέ του. Η Αρετή θα έρθει αναπάντεχα. Είναι νέα και άπειρη, αλλά η ζωή μαζί της φαντάζει σαν την επιστροφή στην πρόωρα χαμένη αθωότητά. Η Λένα Μαντά επιλέγει να προσφέρει δύο επιλογές για το το κλείσιμο του βιβλίου, τη μια με την ώριμη και πλούσια αλλά χωρίς προοπτικές Νίκη και την άλλη με τη νεαρή, αλλά γεμάτη δίψα για ζωή και οικογένεια Αρετή. Γλώσσα μεστή, γοητευτική. Άψογη τεχνική που στηρίζει τη δομή και αναδεικνύει το μύθο. Ζωντανοί ήρωες. Σεβασμός στη νοημοσύνη του αναγνώστη και ένα πλήθος άλλων αρετών συνυπάρχουν αρμονικά σ’ αυτό το έργο.

«Εκτός έδρας» του Ανδρέα Αντωνιάδη από τις εκδόσεις Εστία

Η ιστορία του βιβλίου μας μεταφέρει στην Αθήνα του 1998 – 2001. Μια τετραετία απόλυτης ευμάρειας. Η πρωτεύουσα της χώρας μας βρίσκεται σε οργασμό. Γίνονται έργα εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, πέφτει χρήμα από ξένους και Έλληνες, και γενικά επικρατεί ευφορία, διάχυτη και στον χώρο της τέχνης. Ευνοούμενος, μεταξύ άλλων, και ο σκηνοθέτης Τίτος Στυλιανίδης. Έχοντας μόλις τελειώσει μια ταινία που την προορίζει και για φεστιβάλ, δέχεται προτάσεις για θεατρικές σκηνοθεσίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Και γνωρίζει τον μεγάλο έρωτα. Τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, οπερατέρ, ηχολήπτες και βοηθοί, δουλεύουν ακατάπαυστα, πίνουν ασύστολα, καπνίζουν ανεξέλεγκτα και ερωτεύονται άνευ όρων και ορίων, αδιάφοροι για τις συνέπειες. Όμως, μια εξαφάνιση, ένα δυστύχημα και ένας φόνος υποχρεώνουν τον Τίτο Στυλιανίδη να αναρωτηθεί γιατί η ζωή του έγινε «νουάρ». Αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν του για να βρει μια απάντηση, ακριβώς τώρα, εδώ, στο γύρισμα του αιώνα. Και όντως, με το που άδειαζε η διπλή βότκα καλούα, κατέβαζαν το πόδι από το σκαμπό, έτοιμες να φύγουν, έλα όμως που προλάβαινε ο Ιάσων και με νόημά του στην μπαργούμαν εμφανιζόντουσαν άλλα τρία διπλά ποτά, έτσι το πόδι ξανανέβαινε στο σκαμπό. Ο Τίτος δεν κατάφερε να μετρήσει πόσες φορές ανέβηκε και κατέβηκε το πόδι, ούτε να δει τι έγραψε το ταξίμετρο, που ανάλαβε να πληρώσει ο Ιάσων. Τη μορφή της Λυδίας, που κυριαρχούσε σε διπλοτυπία μέσα στα ζεστά χρώματα του μπαρ, νόμιζε πως την έδιωχνε, γι’ αυτό απορούσε που την ξανάβλεπε να τον πλησιάζει σαν να ’θελε να τον φιλήσει, να τη διώχνει, να τον πλησιάζει και πάλι μέσα από τα πρόσωπα γύρω του, να τη διώχνει, να τεντώνει τα χέρια του, να χάνει την ισορροπία του, η Λυδία εκεί, να επιμένει. Τίποτε άλλο.

«Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα» της Γκούνα Κατερίνας από τις εκδόσεις Ωκεανίδα

Το βιβλίο δεν καταγράφει απλώς μια ιστορία μυθιστορηματική, αλλά με όπλο τη ζωή και τη δράση των ηρώων το κείμενο αυτό μιλά για την αγωνία και τα αδιέξοδα της νέας γενιάς των Ελλήνων. Μια γυναίκα αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας κοινωνίας που, βυθισμένη στα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης, αναζητά καινούργιους δρόμους μέσα από ξεχασμένες αξίες. Μια διαδρομή προς τη χαμένη αθωότητα. Το μυθιστόρημα αρχίζει στην Ελλάδα του ’50, στα χωράφια του θεσσαλικού κάμπου, μεταναστεύει στην Αθήνα παρασυρμένο απ’ το ρεύμα της αστυφιλίας, για να μας ταξιδέψει μέσα στον χρόνο κάνοντας στάσεις στα ορόσημα της μεταπολεμικής Ελλάδας: στη χούντα, στη μεταπολίτευση, στην εποχή της πλαστής ευμάρειας, μέχρι να μας γυρίσει πίσω στο παρελθόν, στην Αλεξάνδρεια του 1938 και στο Παρίσι των τελευταίων δεκαετιών, ολοκληρώνοντας ένα παζλ που ξεκίνησε πολύ παλιά. Η Κατερίνα Γκούνα παίρνει θέση απέναντι στα πολιτικά δρώμενα και προτείνει την επιστροφή στη φύση ως στάση και αξία ζωής σημαντική.

«Τα Ελληνικά Σχολεία στην Αίγυπτο»: Το νέο βιβλίο του Νίκου Νικηταρίδη

sxoleia_aigyptos_0

Ο γνωστός ιστορικός του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού Νίκος Νικηταρίδης, μετά τις «Ελληνικές Κοινότητες» και τα «Ελληνικά Σωματεία» επανέρχεται με το 400σέλιδο βιβλίο των εκδόσεων Αγγελάκη «Τα Ελληνικά Σχολεία στην Αίγυπτο», ένα βιβλίο που αναπτύσσει όσο το δυνατό συνοπτικότερα την ιστορική παρουσία των ελληνικών σχολών σε διάφορες πόλεις και πολίχνες της Αιγύπτου, μια παρουσία συνυφασμένη με τη γενικότερη ύπαρξη ελληνικών παροικιών και όχι κατ΄ ανάγκη επίσημων κοινοτικών σχηματισμών σ΄ αυτές.

Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα εκτός από τους τόπους δράσης τους, χωρίζονται σε τέσσερεις κατηγορίες, ήτοι κοινοτικά, ιδιωτικά, σωματειακά και εκκλησιαστικά, ενώ το όλο πόνημα πλαισιώνεται από εκτενές παράρτημα με τους ευεργέτες των σχολών, τους σημαντικούς εκπαιδευτικούς αυτών, τα ελληνικά σχολικά βιβλία που εκδόθηκαν στη Χώρα του Νείλου, κ.ά., πλουσιότατο δε και σπάνιο είναι το εκτενές φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζεται.

 Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο έρχεται να προστεθεί στο ήδη σημαντικό έργο του συγγραφέα, έργο μεγάλης ιστορικής σημασίας όχι μονάχα για τον Αιγυπτιώτη, αλλά γενικότερα για τον Απόδημο Ελληνισμό.