Ο Σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus απόψε στην Αθήνα

Ο Σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus απόψε στην Αθήνα  - Κεντρική Εικόνα

Γνωρίστε τον σουηδό συγγραφέα που ξεχωρίζει ανάμεσα στους ευρωπαίους συγγραφείς θρίλερ και σίγουρα έχει πολλά να μας δώσει στο μέλλον.

Ο σουηδός συγγραφέας Jens Lapidus επισκέπτεται την Αθήνα για μια βραδιά γνωριμίας με το ελληνικό κοινό, συζητώντας με επίκεντρο τα βιβλία του Αίθουσα VIP και Στοκχόλμη για τη ζωή και το έργο του. Ένας συγγραφέας που γράφει για τη ζωή στους δρόμους και αποκαλύπτει τα κρυφά σημεία της σουηδικής κοινωνίας.

 Ο συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Νίκο Σερβετά και τον μεταφραστή των βιβλίων του Γρηγόρη Κονδύλη τη Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017, στις 8:30 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο IANOS (Σταδίου 24, Αθήνα).

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών, τις εκδόσεις METAIXMIO και την αλυσίδα πολιτισμού IANOS στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι συγγραφείς του κόσμου».

Είσοδος ελεύθερη

Ο Jens Lapidus έχει σίγουρα ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους ομότεχνούς του. Ως ένας από τους πιο περιζήτητους δικηγόρους στη χώρα του, έχει κατά καιρούς εκπροσωπήσει μερικούς από τους πιο σκληρούς εγκληματίες της χώρας του, και η εμπειρία του αυτή τον βοήθησε να κατανοήσει τους κανόνες ενός άλλου κόσμου που οι περισσότεροι αγνοούν.

Σουηδό Τζέιμς Ελρόι αποκαλούν τον Lapidus οι κριτικοί. Ο ίδιος ο Ελρόι αναφέρει χαρακτηριστικά για το έργο του: «Επιτέλους! Ένας ευρωπαίος συγγραφέας που γράφει επικά θρίλερ τα οποία συναγωνίζονται τα βιβλία του Στιγκ Λάρσον. Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος εγκλήματος, εξαιρετικά δοσμένος».

Τα μαύρα χάλια της ελληνικής λογοτεχνίας

GREEK LITERATURE

 

Η μακρινή Ισλανδία των τριακοσίων χιλιάδων κατοίκων έχει βγάλει τα τελευταία χρόνια γύρω στους δέκα πολυμεταφρασμένους συγγραφείς, έστω και αν- ελέω Nesbo- η λεγόμενη σκανδιναβική σχολή αστυνομικής λογοτεχνίας μπήκε ξαφνικά στο κάδρο από την πίσω πόρτα συμπαρασύροντας αρκετές μετριότητες. Την ίδια στιγμή η ελληνική λογοτεχνία- ή σωστότερα η εγχώρια βιομηχανία λογοτεχνίας- νοσεί βαριά, νοσεί από τις ίδιες λίγο πολύ παθογένειες που χαρακτηρίζουν την ίδια την κοινωνία ως σύνολο.

Εκδότες που αρνούνται στεγνά να πληρώσουν τους συνεργάτες τους, εξευτελιστικά συμβόλαια, επανεκδόσεις που αποκρύπτονται απ’ τους συγγραφείς, μεταφραστές που αμείβονται με το σταγονόμετρο είναι ορισμένες από τις εξόφθαλμες παρατυπίες και πρακτικές που συνθέτουν το θλιβερό τοπίο ενός χώρου που θεωρητικά θα έπρεπε να διαφυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού από την πολιτεία. Ενδεικτικά να πω εδώ ότι το κράτος στη Γαλλία επιδοτεί κάθε πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα που επιθυμεί να εκδώσει τη δουλειά του.

Η Ελλάδα ασφαλώς δεν είναι Γαλλία και οι Έλληνες, κατά κοινή παραδοχή, δεν αγαπούν το βιβλίο. Τα βιβλιοπωλεία άλλωστε υπήρξαν από τα πρώτα θύματα της κρίσης. Ως εδώ καλά, από κει και πέρα ωστόσο η ζοφερή πραγματικότητα υπερβαίνει τα μεγέθη που μπορεί να χωρίζουν τις δύο χώρες. Και αυτή συνοψίζεται στο γεγονός ότι πρωτίστως εκείνοι που δεν αγαπούν το βιβλίο είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που ασχολούνται με το βιβλίο. Η αντίδραση του εκδοτικού κόσμου απέναντι στην κρίση ήταν να συγκεντρώσει τα φθαρμένα «πνευματικά κεφάλαια» και να τους αναθέσει αρπαχτές κατά παραγγελία. Δημιουργοί στερεμένοι από έμπνευση ή ξεπερασμένοι από την ίδια την πραγματικότητα κατέληξαν να πουλάνε το brand name και όχι τη δουλειά τους, θυσιάζοντας τα όποια εναπομείναντα ψήγματα υστεροφημίας στην κοντόφθαλμη πρακτική του γρήγορου κέρδους, του ξελασπώματος, του «να κλείσουμε καμιά τρύπα βρε αδερφέ μπας και γλιτώσουμε το κανόνι».

«Αν δεν έχεις γνωριμίες δεν πρόκειται να πας ούτε μέχρι το περίπτερο», μου είχε πει κάποτε αρχισυντάκτρια γνωστού εντύπου, τα ίδια είχα ακούσει και από πολυμεταφρασμένη συγγραφέα.

 Την υπόλοιπη, βρώμικη, δουλειά ανέλαβαν οι κατά συνθήκη και πάντα χρήσιμοι κριτικοί, εντός ή εκτός εισαγωγικών αλλά πάντα ευθυγραμμισμένοι με τη γνωστή ρήση του αείμνηστου Τσαρούχη. Δύο συν δύο ίσον πέντε κατά την Οργουελική πρακτική. Έστω αν και ο πιο άπειρος αναγνώστης μπορεί να αναγνωρίσει τις αληθινές προθέσεις ενός βιβλίου, εμείς θα στο αποθεώσουμε. Ποιος λοιπόν είναι ο βασικός υπεύθυνος της κατρακύλας του βιβλίου; Οπωσδήποτε όχι ο δύσμοιρος αναγνώστης.

«Αν δεν έχεις γνωριμίες δεν πρόκειται να πας ούτε μέχρι το περίπτερο», μου είχε πει κάποτε αρχισυντάκτρια γνωστού εντύπου, τα ίδια είχα ακούσει και από πολυμεταφρασμένη συγγραφέα, αμφότερες προσφέρθηκαν να μου δώσουν μια λίστα για να απευθυνθώ. Την πέταξα την ίδια μέρα στο καλάθι των αχρήστων μαζί με κάτι δελτία στοιχήματος. Δεν ήταν αντίδραση εφηβικού Δονκιχωτισμού. Απλώς είχα ήδη γνωρίσει από την καλή και από την ανάποδη τον χώρο ώστε να δρασκελίσω το κατώφλι του θαυμάζοντας τα «εκθέματα» της αποκρουστικής Πινακοθήκης.

Έκαστος εφ’ ω ετάχθη. Η εγχώρια λογοτεχνία όχι μόνο δεν άδραξε τη συγκυρία ώστε να αποτελέσει το ισχυρότερο άλλοθι μιας ισοπεδωμένης χώρας, παρά ταμπουρώθηκε στον ασφυκτικό της παιδότοπο επιλέγοντας την εσωστρέφεια, την απαξίωση και την αυτογελοιοποίηση. Θα ήταν αφύσικο ωστόσο να μην υπάρξουν εξαιρέσεις στον κανόνα. «Θα τραγουδάμε στους γκρίζους καιρούς; Θα τραγουδάμε, για τους γκρίζους καιρούς!», είχε πει κάποτε ο Άντον Τσέχωφ, και σε αυτό το ζοφερό τοπίο υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη προς τον εαυτό τους και τον αναγνώστη αγνοώντας της σειρήνες της αρπακόλας και της εφήμερης δημοσιότητας. Αναφέρω, κλείνοντας, τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Σπύρος Καρυδάκης, Θωμάς Κοροβίνης, Μιχάλης Μιχαηλίδης…

(huffingtonpost.gr)

«Ένας κόσμος βιβλία» από την ερχόμενη Κυριακή στο Πεδίον του Άρεως

Τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων με τίτλο «Ένας κόσμος βιβλία», στο Πεδίον του Άρεως, πραγματοποιεί η Περιφέρεια Αττικής, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου και τη συνεργασία του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, καθώς και πολλών εκπαιδευτικών και μορφωτικών φορέων.

Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Κυριακή 2 Απριλίου με την παρουσία συγγραφέων, με εργαστήρια για γονείς και εκπαιδευτικούς, ειδικές δημιουργικές δράσεις και παιχνίδια, έκθεση φωτογραφίας κ.ά.

 Με αφορμή τις εκδηλώσεις, η αντιπεριφεριάρχης Κεντρικού Τομέα Αθηνών, Ερμίνα Κυπριανίδου, επισημαίνει ότι αυτή η δράση εντάσσεται στις κοινωνικές πρωτοβουλίες, που έχουν στόχο τον πολιτισμό και το παιδί, διότι, όπως σημειώνει, «το βιβλίο μπορεί να ενώσει τους λαούς, να ανοίξει γέφυρες, να ενδυναμώσει τα παιδιά από διαφορετικούς πολιτισμούς».

Αναφερόμενη στη γενικότερη προσπάθεια ανάταξης του Πεδίου του Άρεως, η αντιπεριφερειάρχης ενημερώνει ότι θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για την περαιτέρω αξιοποίησή του, με πολύμορφες δράσεις, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς.

«Η ενεργοποίηση της κοινωνίας μέσα από συμμετοχικές δράσεις πολιτισμού και αλληλεγγύης θα συμβάλλει δραστικά σε αυτήν την κατεύθυνση, προς όφελος, πάντα, των πολιτών», υπογραμμίζει.

Ραντεβού εκεί λοιπόν!

5 βιβλία που αξίζει να διαβάσεις

«Hotel National» του Σταύρου Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Κελέντης

Το έργο περιγράφει τη μοιραία φιλία δύο ανδρών, με φόντο τη μεγάλη περιπέτεια της Αριστεράς από τη δεκαετία του ’50 έως σήμερα. Το «Hotel National» αποτελεί ένα μυθιστόρημα-φόρο τιμής για εκείνους που άφησαν να τους παρασύρουν οι άνεμοι της Ιστορίας. Το βιβλίο κινείται με γρήγορους ρυθμούς καθώς στις 281 σελίδες του καλύπτει έξι δεκαετίες, την περίοδο 1950 μέχρι σήμερα στο δίπολο Κύπρος – Ρουμανία. Δίνει, όμως, μέσα από την περιεκτική γραφή και τον μελετημένο τρόπο τοποθέτησης των flashback μια ανάγλυφη παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων, της πολιτικής περιρρέουσας ατμόσφαιρας και της ψυχολογίας των ηρώων που υφαίνουν την πλοκή. Ο Γρηγόρης Μιχαήλ επιστρέφει στο Βουκουρέστι το καλοκαίρι του 2014, στη δύση πια του βίου του, και αφήνει τις αναμνήσεις να τον παρασύρουν σε ένα θυελλώδες ταξίδι με αφετηρία το 1956. Εκεί, στο άλλοτε κραταιό Hotel National, ανάμεσα στους πολυκαιρισμένους τοίχους, τις σκιές και τα προσωπικά του φαντάσματα, αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπος με τις αλήθειες, τα ψέματα και τις ανομολόγητες ενοχές του. Τι πήγε, αλήθεια, τόσο λάθος και είδαν όλοι τα νεανικά τους όνειρα να συνθλίβονται από την εξουσία; Και ποιες οδυνηρές εκπλήξεις περιμένουν αυτόν τον 82χρονο άντρα από τη στιγμή που αποφάσισε να σκαλίσει το παρελθόν;

«Οι καρτ ποστάλ» της Βικτόρια Χίσλοπ από τις εκδόσεις Διόπτρα

Ένα ακόμα βιβλίο που ξεχειλίζει από το συγγραφικό ταλέντο της συγγραφέως, με φωτογραφίες του Ελληνικού τοπίου στις σελίδες του, μυστηριώδη, αναπάντεχη και, εν τέλει, συγκινητική πλοκή, το οποίο υπόσχεται να συνεπάρει τον αναγνώστη και να τον κάνει να ζήσει αυτήν την περιπέτεια μαζί με τους πρωταγωνιστές. Κάθε βδομάδα, στο γραμματοκιβώτιο της Έλι καταφθάνουν αλλεπάλληλες καρτ ποστάλ, με παραλήπτη ένα όνομα που της είναι άγνωστο, χωρίς διεύθυνση αποστολέα και με μόνο το αρχικό γράμμα Α αντί για υπογραφή. Με τους φωτεινούς ουρανούς, τις γαλάζιες θάλασσες και τις σαγηνευτικές ομορφιές της Ελλάδας που απεικονίζουν, αυτές οι καρτ ποστάλ δίνουν χρώμα στη ζωή της. Μετά από έξι μήνες, ξαφνικά, παύουν να έρχονται και η Έλι νιώθει μια απογοήτευση. Όμως το κολάζ που έχει δημιουργήσει με τις κάρτες στον τοίχο του διαμερίσματός της την έχει ήδη μαγέψει. Η Έλι έχει πειστεί ότι πρέπει να δει αυτή τη χώρα με τα μάτια της. Το πρωί που αναχωρεί για την Αθήνα, φτάνει στο γραμματοκιβώτιό της ένα σημειωματάριο. Οι σελίδες του διηγούνται την ιστορία της οδύσσειας ενός άντρα που ταξιδεύει στην Ελλάδα. Αναπάντεχη, συγκινητική και καμιά φορά σκοτεινή, η ιστορία του Α ξεδιπλώνεται παράλληλα με την ανακάλυψη όχι μόνο ενός πολιτισμού, αλλά και της λαχτάρας του να ξαναζήσει τη ζωή στο έπακρο.

«Η άλλη πλευρά του νομίσματος» της Λένας Μαντά από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Στο συγκεκριμένο βιβλίο, η συγγραφέας αναφέρεται στην προσωπική ιστορία ενός νεαρού από την κοντινή στην Αττική επαρχία, ο οποίος πάει στην Αθήνα για να κερδίσει τη ζωή του αλλά και να ξεφύγει από τον πεπερασμένο κύκλο του. «Άντρας και γυναίκα είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος». Αυτό πίστευε πάντα ο Ανδρέας και αυτό ακριβώς έψαχνε: την άλλη πλευρά του δικού του νομίσματος. Γεννημένος σ’ ένα μικρό χωριό, κουβαλώντας μια έμφυτη συστολή μα συνάμα και τη λαχτάρα να ξεφύγει από τα στενά όρια του τόπου του, θα βρεθεί στην Αθήνα. Οι εμπειρίες πολλές, όχι πάντα ευχάριστες, και οι πειρασμοί αμέτρητοι, αλλά ο πρωταγωνιστής δεν κάνει πίσω σε καμία πρόκληση. Η Νίκη θα βρεθεί στο δρόμο του. Μια γυναίκα πλούσια, μεγαλύτερή του, που θα του προσφέρει μια ζωή αστραφτερή, την οποία δεν είχε φανταστεί ποτέ του. Η Αρετή θα έρθει αναπάντεχα. Είναι νέα και άπειρη, αλλά η ζωή μαζί της φαντάζει σαν την επιστροφή στην πρόωρα χαμένη αθωότητά. Η Λένα Μαντά επιλέγει να προσφέρει δύο επιλογές για το το κλείσιμο του βιβλίου, τη μια με την ώριμη και πλούσια αλλά χωρίς προοπτικές Νίκη και την άλλη με τη νεαρή, αλλά γεμάτη δίψα για ζωή και οικογένεια Αρετή. Γλώσσα μεστή, γοητευτική. Άψογη τεχνική που στηρίζει τη δομή και αναδεικνύει το μύθο. Ζωντανοί ήρωες. Σεβασμός στη νοημοσύνη του αναγνώστη και ένα πλήθος άλλων αρετών συνυπάρχουν αρμονικά σ’ αυτό το έργο.

«Εκτός έδρας» του Ανδρέα Αντωνιάδη από τις εκδόσεις Εστία

Η ιστορία του βιβλίου μας μεταφέρει στην Αθήνα του 1998 – 2001. Μια τετραετία απόλυτης ευμάρειας. Η πρωτεύουσα της χώρας μας βρίσκεται σε οργασμό. Γίνονται έργα εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, πέφτει χρήμα από ξένους και Έλληνες, και γενικά επικρατεί ευφορία, διάχυτη και στον χώρο της τέχνης. Ευνοούμενος, μεταξύ άλλων, και ο σκηνοθέτης Τίτος Στυλιανίδης. Έχοντας μόλις τελειώσει μια ταινία που την προορίζει και για φεστιβάλ, δέχεται προτάσεις για θεατρικές σκηνοθεσίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Και γνωρίζει τον μεγάλο έρωτα. Τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, οπερατέρ, ηχολήπτες και βοηθοί, δουλεύουν ακατάπαυστα, πίνουν ασύστολα, καπνίζουν ανεξέλεγκτα και ερωτεύονται άνευ όρων και ορίων, αδιάφοροι για τις συνέπειες. Όμως, μια εξαφάνιση, ένα δυστύχημα και ένας φόνος υποχρεώνουν τον Τίτο Στυλιανίδη να αναρωτηθεί γιατί η ζωή του έγινε «νουάρ». Αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν του για να βρει μια απάντηση, ακριβώς τώρα, εδώ, στο γύρισμα του αιώνα. Και όντως, με το που άδειαζε η διπλή βότκα καλούα, κατέβαζαν το πόδι από το σκαμπό, έτοιμες να φύγουν, έλα όμως που προλάβαινε ο Ιάσων και με νόημά του στην μπαργούμαν εμφανιζόντουσαν άλλα τρία διπλά ποτά, έτσι το πόδι ξανανέβαινε στο σκαμπό. Ο Τίτος δεν κατάφερε να μετρήσει πόσες φορές ανέβηκε και κατέβηκε το πόδι, ούτε να δει τι έγραψε το ταξίμετρο, που ανάλαβε να πληρώσει ο Ιάσων. Τη μορφή της Λυδίας, που κυριαρχούσε σε διπλοτυπία μέσα στα ζεστά χρώματα του μπαρ, νόμιζε πως την έδιωχνε, γι’ αυτό απορούσε που την ξανάβλεπε να τον πλησιάζει σαν να ’θελε να τον φιλήσει, να τη διώχνει, να τον πλησιάζει και πάλι μέσα από τα πρόσωπα γύρω του, να τη διώχνει, να τεντώνει τα χέρια του, να χάνει την ισορροπία του, η Λυδία εκεί, να επιμένει. Τίποτε άλλο.

«Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα» της Γκούνα Κατερίνας από τις εκδόσεις Ωκεανίδα

Το βιβλίο δεν καταγράφει απλώς μια ιστορία μυθιστορηματική, αλλά με όπλο τη ζωή και τη δράση των ηρώων το κείμενο αυτό μιλά για την αγωνία και τα αδιέξοδα της νέας γενιάς των Ελλήνων. Μια γυναίκα αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας κοινωνίας που, βυθισμένη στα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης, αναζητά καινούργιους δρόμους μέσα από ξεχασμένες αξίες. Μια διαδρομή προς τη χαμένη αθωότητα. Το μυθιστόρημα αρχίζει στην Ελλάδα του ’50, στα χωράφια του θεσσαλικού κάμπου, μεταναστεύει στην Αθήνα παρασυρμένο απ’ το ρεύμα της αστυφιλίας, για να μας ταξιδέψει μέσα στον χρόνο κάνοντας στάσεις στα ορόσημα της μεταπολεμικής Ελλάδας: στη χούντα, στη μεταπολίτευση, στην εποχή της πλαστής ευμάρειας, μέχρι να μας γυρίσει πίσω στο παρελθόν, στην Αλεξάνδρεια του 1938 και στο Παρίσι των τελευταίων δεκαετιών, ολοκληρώνοντας ένα παζλ που ξεκίνησε πολύ παλιά. Η Κατερίνα Γκούνα παίρνει θέση απέναντι στα πολιτικά δρώμενα και προτείνει την επιστροφή στη φύση ως στάση και αξία ζωής σημαντική.

«Τα Ελληνικά Σχολεία στην Αίγυπτο»: Το νέο βιβλίο του Νίκου Νικηταρίδη

sxoleia_aigyptos_0

Ο γνωστός ιστορικός του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού Νίκος Νικηταρίδης, μετά τις «Ελληνικές Κοινότητες» και τα «Ελληνικά Σωματεία» επανέρχεται με το 400σέλιδο βιβλίο των εκδόσεων Αγγελάκη «Τα Ελληνικά Σχολεία στην Αίγυπτο», ένα βιβλίο που αναπτύσσει όσο το δυνατό συνοπτικότερα την ιστορική παρουσία των ελληνικών σχολών σε διάφορες πόλεις και πολίχνες της Αιγύπτου, μια παρουσία συνυφασμένη με τη γενικότερη ύπαρξη ελληνικών παροικιών και όχι κατ΄ ανάγκη επίσημων κοινοτικών σχηματισμών σ΄ αυτές.

Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα εκτός από τους τόπους δράσης τους, χωρίζονται σε τέσσερεις κατηγορίες, ήτοι κοινοτικά, ιδιωτικά, σωματειακά και εκκλησιαστικά, ενώ το όλο πόνημα πλαισιώνεται από εκτενές παράρτημα με τους ευεργέτες των σχολών, τους σημαντικούς εκπαιδευτικούς αυτών, τα ελληνικά σχολικά βιβλία που εκδόθηκαν στη Χώρα του Νείλου, κ.ά., πλουσιότατο δε και σπάνιο είναι το εκτενές φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζεται.

 Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο έρχεται να προστεθεί στο ήδη σημαντικό έργο του συγγραφέα, έργο μεγάλης ιστορικής σημασίας όχι μονάχα για τον Αιγυπτιώτη, αλλά γενικότερα για τον Απόδημο Ελληνισμό.

5 βιβλία που αξίζει να διαβάσεις αυτή την εβδομάδα

cafe-shakespeare

«Οι Ελαιώνες του Βερολίνου» της Ιφιγένειας Βουρδούνη από τις εκδόσεις Κέδρος

Εικόνες μοναδικά αποτυπωμένες ξεχύνονται από το πρώτο μυθιστόρημα της Ιφιγένειας Βουρδούνη και ζωντανεύουν ζοφερές θύμησες, προκαλώντας πόνο, συγκίνηση, αποτροπιασμό. 1η Νοεμβρίου 1940, τρεις ημέρες μετά την κήρυξη του πολέμου από τους Ιταλούς, η Κέρκυρα συγκλονίζεται από τους ανελέητους βομβαρδισμούς. Ο επτάχρονος Αργύρης βρίσκεται μαζί με τη μάνα του Θοδώρα και τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του, τους δίδυμους Σάββα και Βαλάντη, στο υπόγειο του αρχοντικού τους, που σείεται ολόκληρο. Η αδερφή του Ασπασία και ο πατέρας του Ιάκωβος, γιατροί και οι δύο στο επάγγελμα, βρίσκονται στο νοσοκομείο της πόλης, όπου καταφτάνουν διαρκώς τραυματίες. Ο μόνος που λείπει είναι ο δεκαεπτάχρονος Άρης, το τέταρτο κατά σειρά παιδί της οικογένειας. Η οργή και το μίσος που νιώθει για την οικογένειά του λόγω της ταπεινής καταγωγής της μάνας του είναι το αγκάθι που δηλητηριάζει καθημερινά τη ζωή όλων. Στα επόμενα τέσσερα χρόνια του πολέμου η μοίρα και το λυσσαλέο μίσος του Άρη θα σκορπίσουν την οικογένεια Καλλέργη, όπως το πρώτο καλοκαιρινό αεράκι σκορπάει τον ανθό της γαλατσίδας. Η γραφή της συγγραφέως είναι λιτή και δωρική, σε αντιδιαστολή με την αγριότητα του πολέμου, με τα βασανιστήρια – ψυχικά και σωματικά – των ηρώων, τις συναισθηματικές θύελλες που τους παρασύρουν σε αχαρτογράφητα νερά.

«Ρου» της Μαριαλένας Σπυροπούλου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Η Ρου είναι μια ιστορία ενηλικίωσης, όχι μόνο για τη δύσκολη εφηβεία ενός κοριτσιού, αλλά για όλους τους ανθρώπους που δυσκολεύονται παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους να αντέξουν το βάρος της ύπαρξής τους και όσα αυτή κουβαλά. Μια ανοιχτή επιστολή αγάπης ότι «η ομορφιά μπορεί να σώσει τον κόσμο», αρκεί να μην τη φοβηθούμε. Το βιβλίο είναι γραμμένο με τον τρόπο που γίνεται η ψυχανάλυση. Η νεαρή ηρωίδα μέσα από την κουβέντα της με μια ψυχαναλύτρια βγαίνει σιγά σιγά από το τούνελ της προσωπικής της περιπέτειας και βρίσκει τη δύναμη να αφήσει πίσω της τα εφηβικά βαρίδια. Μια έφηβη, λίγο πριν τελειώσει η σχολική χρονιά, μετακομίζει από το νησί της ξαφνικά στην Αθήνα μόνη. Έχοντας ελάχιστα συνειδητοποιήσει γιατί φεύγει και πού πηγαίνει, παλεύει να σταθεί στα πόδια της. Όχι μόνον πρακτικά αλλά κυρίως συναισθηματικά, ψυχολογικά. Αφήνεται, λοιπόν, στη ζωή και σε όσα αυτή της φέρνει, με την ελπίδα ότι τα όμορφα πράγματα θα διασωθούν στο τέλος και θα ανθίσουν.

«Έλα σε μένα…» του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά από τις εκδόσεις Ωκεανός

Ένα «εσωτερικό» μυθιστόρημα για τη δύναμη της αγάπης, της εκδίκησης και της συγχώρεσης. Ένα παιχνίδι μυστηρίου, ένα λογοπαίγνιο του έρωτα, των ηδονών και των καταστροφικών ψευδαισθήσεων. Εκείνος, ο αινιγματικός Αλέξανδρος, πετυχημένος και γνωστός ως νεαρός σταρ. Νόμιζε πως είχε μάθει να διαχειρίζεται καλά τους ερωτικούς πειρασμούς, αλλά η λάμψη του χάνει τη δύναμη της στους τέσσερις τοίχους της νυχτερινής μοναξιάς του. Εκείνη, μια μυστηριώδης ύπαρξη, ένα φάντασμα του διαδικτύου που του συστήνεται ως Ζωή και του εκφράζει την ερωτική του επιθυμία. Η ανάγκη της ηδονής γίνεται εμμονή κι ένα άρρωστο παιχνίδι με το άγνωστο ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια τους. Επικοινωνούν καθημερινά ανταλλάσσοντας μηνύματα μέσω του διαδικτύου, ώσπου έρχεται η στιγμή να συναντηθούν. Ποια είναι η Ζωή στην πραγματικότητα; Το φάντασμα δραπετεύει από τα στενά όρια του διαδικτύου κι ο γρίφος απεγνωσμένα επιζητεί τη λύση του. Θανάσιμα μυστικά ξεδιπλώνονται σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Από τη νυχτερινή Αθήνα ως τα φώτα της Times Square, τα αρώματα του Βοσπόρου, το Μιλάνο… Μια ασταμάτητη δοκιμασία ζωής και θανάτου θα οδηγήσει δύο ανθρώπους στα άκρα.Ένα πανέμορφο βιβλίο με αρκετές ανατροπές και μεγάλες δόσεις συναισθημάτων!

«Οι τρεις υποσχέσεις» της Χρυσηίδας Δημουλίδου από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Διαβάζοντας ο αναγνώστης τις «τρεις υποσχέσεις», νιώθει δυνατά συναισθήματα όπως συγκίνηση, αγάπη και θαυμασμό. Το βιβλίο αναφέρεται στη ζωή της Μυρτάλης Μπαλαντά – Σοφοκλέους, μιας Ελληνοκύπριας που γεννιέται στην Αμμόχωστο, όταν οι Τούρκοι επιτίθενται και καταλαμβάνουν τμήμα του νησιού. Η μοίρα της επέλεξε να έρθει στον κόσμο στις 20 Ιουλίου του 1974, την ημέρα της εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο. Οι βομβαρδισμοί και η μυρωδιά του θανάτου ήταν αυτά που υποδέχτηκαν τον ερχομό της. Τα δραματικά γεγονότα που ακολούθησαν έγιναν η αιτία να αφυπνιστεί αργότερα το χάρισμα της συγγραφής που κουβαλούσε μέσα της και σύντομα να γίνει η αγαπημένη συγγραφέας του αναγνωστικού κοινού. Η Μυρτάλη τα έχει πλέον όλα. Φήμη, δόξα, πλούτη, έρωτα. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύει, μέχρι που οι παρασκηνιακές κινήσεις κάποιων ανθρώπων που αγάπησε την οδηγούν στον όλεθρο και την απόγνωση. Η ίδια βρίσκεται εγκλωβισμένη σ’ έναν εφιάλτη, που ως τότε πίστευε ότι μόνο η συγγραφική της πένα μπορούσε να εμπνευστεί. Οι τρεις υποσχέσεις, όμως, όρκος ιερός, είναι εκείνες που της δίνουν τη δύναμη να παλέψει. Γιατί το Βαρώσι είναι εκεί και την περιμένει…

«Η καρδιά του πειρατή» της Johanna Lindsey σε μετάφραση της  Σοφίας Ανδρεοπούλου από τις εκδόσεις Elxis

Όταν ο Τζέρεμι Μάλορι προσλαμβάνει για προσωπική του υπηρέτρια την Ντάνι, μια νεαρή γυναίκα που έχει μεγαλώσει στους δρόμους του Λονδίνου μεταμφιεσμένη σε αγόρι, σκοπεύει κατά βάθος να την κάνει ερωμένη του. Όμως, η Ντάνι τον εκπλήσσει με τ’ όνειρό της να γίνει μια εκλεπτυσμένη κυρία και να παντρευτεί έναν ευγενή. Καθώς μεταμορφώνεται σταδιακά από χαμίνι σε κομψή καλλονή, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Τζέρεμι, χωρίς να το καταλαβαίνει ούτε η ίδια, μαγεύει τον γοητευτικό εργένη. Τώρα οι κακές γλώσσες της υψηλής κοινωνίας παίρνουν φωτιά. Ποια είναι αυτή η μυστηριώδης νεοφερμένη και ποια είναι η αλήθεια για το παρελθόν της; Ένας ισόβιος εχθρός θα κάνει τα πάντα για να καταστρέψει την Ντάνι. Κι ο Τζέρεμι, ο οποίος είχε ορκιστεί ότι δεν θα παντρευτεί ποτέ, ανακαλύπτει ότι η αποφασιστικότητά του λυγίζει, καθώς κυνηγά μια γυναίκα γεμάτη πάθος, με δυνατή προσωπικότητα, που τον ανταγωνίζεται στα ίσα, υποσχόμενη το είδος της πρόκλησης στην οποία ένας αληθινός Μάλορι δεν μπορεί ν’ αντισταθεί.

«Αδυσώπητο μίσος»: Ένα βιβλίο που μιλάει για την αγάπη και θα διδάσκεται στα σχολεία της Κύπρου

adysopito-misos-650

1957 – 1959. Το απελευθερωτικό κίνημα των ελληνοκυπρίων εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας βρίσκεται στο αποκορύφωμά του. Η Έλυσα δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη δράση της «Μαθητιώσας νεολαίας της Ε.Ο.Κ.Α.». Μαθήτρια εκείνη την εποχή του Λανιτείου Γυμνασίου Θηλέων Λεμεσού, συλλαμβάνεται μαζί με τη φίλη της Δάφνη από τούρκους «Επικουρικούς» και οδηγείται στα κρατητήρια Λεμεσού και στα κατοχικά δικαστήρια των Άγγλων κατακτητών. 1959-1960.

Το κυπριακό ζήτημα «λύνεται» στην Ζυρίχη. Η Συνθήκη της Ζυρίχης ορίζει την Ελλάδα, την Αγγλία και την Τουρκία εγγυήτριες δυνάμεις στο νεοσύστατο κράτος, ονομαζόμενο «Κυπριακή Δημοκρατία».

Έκτοτε δεν μπόρεσε να απολαύσει ούτε μία στιγμή την ελευθερία για την οποία αγωνίστηκε αυτός ο ταλαίπωρος λαός· ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι, υπό την προτροπή της Αγγλίας που εφαρμόζει τη γνωστή τακτική της που «διαίρει και βασίλευε» στο έπακρο, οι δύο κοινότητες αλληλοσπαράζονται και αλληλοσκοτώνονται έως ότου η Τουρκία πραγματοποιεί στρατιωτική εισβολή το 1974 και κατακρατεί παράνομα το 37 % της Κυπριακής γης.

1957 – 1974. Μέσα στη χαώδη αυτή κατάσταση, δύο νέοι, η Λύδια και ο Κερέμ, ζουν τη δική τους αγάπη αψηφώντας τα πάθη και τα μίση. Γιατροί και οι δύο περιθάλπουν και Έλληνες και Τούρκους έως ότου πληρώνουν την αγάπη τους με το θάνατο. Εκείνο το θάνατο που επέφερε το «αδυσώπητο μίσος»