Ο φόβος τρώει τα σωθικά: Μία παράσταση που σου δίνει τροφή για σκέψη

fovos_10_small-jpg-950x0_q85_crop-scale

Τον τελευταίο καιρό, η Τάνια Τσανακλίδου κάνει ένα διάλειμμα από τη μουσική σκηνή και την παρακολουθούμε σε εξαιρετικές θεατρικές παραστάσεις. Αυτή τη περίοδο, πρωταγωνιστεί στο έργο «Ο φόβος τρώει τα σωθικά» του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ στη σκηνή του Κάρολος Κούν – Υπόγειο. Πρόκειται για ένα κοινωνικό, κριτικό μελόδραμα για τη μετανάστευση, το ρατσισμό, την γκετοποίηση και τον εσωτερικό διχασμό. Ένα δυνατό κείμενο που καταφέρνει να γίνεται τόσο επίκαιρο, όσο και ακραία διαχρονικό.

Η Τάνια Τσανακλίδου υποδύεται τον ρόλο της Έμμι. Μια μοναχική γερμανίδα καθαρίστρια, χήρα με τρία μεγάλα παιδιά, ερωτεύεται τον κατά πολύ νεότερό της μετανάστη Αλί. Η Έμμι δε θα διστάσει να εναντιωθεί στο συντηρητικό και άκρως ξενοφοβικό περίγυρό της και θα παντρευτεί τον Αλί. Το φαινομενικά αταίριαστο ζευγάρι ζει πολύ ευτυχισμένα, όμως το μίσος και η άγρια περιφρόνηση που αντιμετωπίζουν και οι δύο καθημερινά, αρχίζουν να μολύνουν τον έρωτά τους. Ο φόβος –και ο ρατσισμός- τρώει τα σωθικά της Έμμι και του Αλί που καλούνται να αναμετρηθούν με τα όρια της αγάπης τους.

Η ηθοποιός στο νέο της ρόλο είναι υπέροχη, χωρίς εξάρσεις, φωνές ή υστερίες. Η όλη ερμηνεία της αποπνέει μία μελαγχολία, η οποία όμως δεν γίνεται καθόλου κουραστική. Η Τάνια Τσανακλίδου δεν είναι μόνο μία σπουδαία ερμηνεύτρια, αλλά μία ολοκληρωμένη καλλιτέχνις. Γήινη, ευάλωτη, πληγωμένη, χορτασμένη από τη ζωή και την επιτυχία, είναι κάθε στιγμή έτοιμη να φέρει εις πέρας κάθε πρόκληση. Είναι μια καλλιτέχνις παθιασμένη που αντιμετωπίζει το κάθε τι με τον ενθουσιασμό της πρώτης φοράς.

Η επιλογή των υπόλοιπων ηθοποιών είναι εξαιρετικά εύστοχη. Ο Κωστής Καλλιβρετάκης, με σκηνική άνεση, ανταποκρίνεται άριστα στις απαιτήσεις του ρόλου του. Νιώθει τον ρατσισμό να τρώει τα σωθικά του ερμηνεύοντας τον Αλί, ενώ επικεντρώνεται περισσότερο στα συναισθήματα του ρόλου. Ο Κωνσταντίνος Μωραϊτης, η Γιολάντα Δήμητρα Κούζα και η Ειρήνη Κότσιφα πλαισίωνουν με απόλυτη επιτυχία τους δύο παραπανω πρωταγωνιστές μέσα από τις εναλλαγές που έχουν στους «μικρούς», αλλά εξίσου σημαντικούς ρόλους τους.

Από την άλλη, ο σκηνοθέτης, Σίμος Κακάλας, έφτιαξε μία θεατρική παράσταση που συνομιλεί με την κινηματογραφική φύση του Φασπίντερ. Εστιάζει περισσότερο στα μηνύματα που θέλει να περάσει το κείμενο και όχι τόσο στο περιτύλιγμα, δηλαδή στα σκηνικά. Αναδεικνύει, χωρίς υπερβολές, τις συγκρούσεις των χαρακτήρων και κρατάει αμείωτα το ενδιαφέρον και την ευφορία των θεατών.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως μετά το τέλος της παράστασης ο κόσμος μένει στο θέατρο γιατί νιώθει την ανάγκη να πει ένα μπράβο και να σφίξει το χέρι των ηθοποιών.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s